“ഏയ്യ്…. ഇല്ല. ഞാൻ അത്രക്ക് ദുഷ്ടൻ ആണെന്ന് നിനക്ക് തോന്നുന്നുണ്ടോടി.”
സത്യസന്ധമായി തന്നെ ഞാൻ പറഞ്ഞു.
പക്ഷെ ഇവൾ ഇത് പറഞ്ഞപോളാണ് എന്റെ മനസ്സിൽ വേറെയൊരു ബുദ്ധി ഉദിച്ചത്.
“ഓഹ്…..ഭാഗ്യം…..”
അടുക്കളയിൽ കുറച്ചു നേരംകൂടിയും കവിതയോട് സൊല്ലികൊണ്ടിരുന്നിട്ട് ഞാൻ തിരികെ ലിവിങ് റൂമിലെ സോഫയിലേക്ക് വന്നിരിക്കുമ്പോൾ എന്റെ മനസ്സ് കുറച്ചു നാളായി എനിക്ക് ഉണ്ടായികൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഫാന്റസിയിലേക്ക് വഴുതിപോയി.
അർജുനെ അപ്പോയിന്റ് ചെയ്തത് എന്റെ പ്ലാനിലെ ആദ്യത്തെ സ്റ്റെപ് മാത്രമാണ്. ഇനിയെനിക്ക് അവർ തമ്മിൽ കാണുന്നതും, ഇടപെഴുകുന്നതുമൊക്കെ കാണണം. എന്നിട്ടത് എവിടെയും വരെ പോവുമെന്ന് ഒന്നറിയണം. അർജുനെ നേരിട്ട് ഇനിയും ഷർട്ട് ഇല്ലാതെ ആ പണി കഴിഞ്ഞ് വിയർത്തു വെട്ടി തിളങ്ങുന്ന ഇളം ചോക്ലേറ്റ് നിറത്തിലുള്ള സിക്സ് പാക്ക് ബോഡി വീണ്ടും കണ്ട് കവിതയുടെ വായയിൽ നിന്നും ഇനിയും അങ്ങനത്തെ കമന്റ്സ് വരുമോ ഇല്ലയോ എന്നൊന്നും എനിക്ക് അറിയണം. എന്തോ…. എനിക്ക് അതൊക്കെ അറിയാനായി വല്ലാത്തൊരു പൂതി തോന്നിത്തുടങ്ങി.
എന്റെ ഈ ഫാന്റസി എത്രത്തോളം അപകടകരവും യുക്തിയില്ലാത്തതുമാണെന്ന് എനിക്ക് നന്നായി അറിയാം. അത് നടപ്പിലാക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നത് അതിലും വലിയ വിഡ്ഢിത്തമാണെന്നും അറിയാം. ലോകത്ത് ഏതെങ്കിലും ഒരു ഭർത്താവ് തന്റെ ഭാര്യയെ മറ്റൊരുവനുമായി അടുപ്പിക്കാൻ നോക്കുമോ? അല്ലെങ്കിൽ തന്നെ എനിക്ക് ഇതിൽ നിന്നും എന്ത് കിട്ടാനാണ്? എനിക്കറിയില്ല… പക്ഷേ ഒരു ബാറിനുള്ളിൽ പൂട്ടിയിട്ട മദ്യപാനിയെപ്പോലെ, എനിക്ക് എന്നെത്തന്നെ നിയന്ത്രിക്കാൻ കഴിയുന്നില്ലായിരുന്നു എന്നതാണ് സത്യം.
