ആരാണ് ആ വി.ഐ.പി എന്ന് ഞാൻ അരുന്ധതിയോട് ചോദിച്ചില്ല. എൻ്റെ സാമ്രാജ്യത്തിൽ അരുന്ധതിക്ക് വലിയൊരു സ്ഥാനമുള്ളതുകൊണ്ട് ഞാൻ ആ ബുക്കിംഗ് സ്വീകരിച്ചു. വ്യാഴാഴ്ച രാത്രി ഒൻപത് മണിക്ക് തിരുവനന്തപുരം മ്യൂസിയത്തിന് മുന്നിൽ ഞാൻ കാത്തുനിന്നു. അല്പനേരം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ കറുത്ത ഗ്ലാസ്സിട്ട ഒരു ഇന്നോവ ക്രിസ്റ്റ എൻ്റെ മുന്നിൽ വന്നു നിന്നു. ഞാൻ അതിൽ കയറി. വണ്ടി നന്തൻകോട് ഭാഗത്തേക്കാണ് പോയത്.
വണ്ടി തിരിഞ്ഞത് വലിയൊരു മതിൽകെട്ടിനുള്ളിലേക്കാണ്. പുറത്ത് തോക്കേന്തിയ പോലീസുകാർ കാവൽ നിൽക്കുന്നു! ഗേറ്റിലെ വലിയ ബോർഡ് കണ്ടപ്പോൾ എൻ്റെ നെഞ്ചിടിപ്പ് നിന്നുപോയി. അതൊരു മന്ത്രിമന്ദിരമായിരുന്നു! സംസ്ഥാനത്തെ ഏറ്റവും കരുത്തുറ്റ, പ്രതിപക്ഷത്തെപ്പോലും തൻ്റെ നാവുകൊണ്ട് വിറപ്പിക്കുന്ന, ഫയർബ്രാൻഡ് നേതാവായ മന്ത്രി രാജലക്ഷ്മിയുടെ ഔദ്യോഗിക വസതി!
മന്ത്രിമന്ദിരത്തിൻ്റെ ഇടനാഴികൾ
വണ്ടി പോർച്ചിൽ നിർത്തിയപ്പോൾ ഡ്രൈവർ എന്നോട് പതുക്കെ പറഞ്ഞു, “മാഡം മുകളിലത്തെ നിലയിലുണ്ട്. ആരും കാണാതെ വേഗം കയറിക്കോളൂ.”
എൻ്റെ കാലുകൾ വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ചുറ്റും പോലീസുകാരുടെ കാവലുള്ള, സംസ്ഥാന ഭരണകൂടത്തിൻ്റെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരു മന്ത്രിയുടെ കിടപ്പുമുറിയിലേക്കാണ് ഞാൻ പോകുന്നത്. പിടിക്കപ്പെട്ടാൽ എൻ്റെ ജീവിതം അവിടെ തീരും. പക്ഷേ, എൻ്റെ ഉള്ളിലെ ജിഗോള ആ വെല്ലുവിളിയെ വല്ലാതെ പ്രണയിച്ചു തുടങ്ങി. ഒരു സംസ്ഥാനത്തെ മുഴുവൻ ഭരിക്കുന്ന മന്ത്രിയെ എൻ്റെ കാൽക്കീഴിൽ നിർത്തുക! അതൊരു വല്ലാത്ത ലഹരിയാണ്.
