മണിക്കൂറുകൾ നീണ്ട ആ കൊടുങ്കാറ്റിനൊടുവിൽ, ഒട്ടും അനങ്ങാൻ പോലുമാകാതെ മന്ത്രി രാജലക്ഷ്മി എൻ്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് തളർന്നുവീണു. ആ എ.സി മുറിയിലും ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരും വിയർപ്പിൽ കുളിച്ചിരുന്നു. എൻ്റെ സിരകളിൽ രക്തം തിളച്ചുമറിയുകയായിരുന്നു. ഒരു സംസ്ഥാനത്തിൻ്റെ ഭരണസിരാകേന്ദ്രത്തിൽ എൻ്റെ പുരുഷത്വം അതിൻ്റെ ഏറ്റവും വലിയ കൊടി നാട്ടിയിരിക്കുന്നു!
പുലർച്ചെ നാലുമണി. തിരുവനന്തപുരത്തെ നഗരം ഉണർന്നു തുടങ്ങുന്നതേയുള്ളൂ. ഞാൻ എഴുന്നേറ്റ് വസ്ത്രങ്ങൾ ധരിച്ചു. മന്ത്രി രാജലക്ഷ്മി കട്ടിലിൽ എഴുന്നേറ്റിരുന്ന് പുതപ്പ് കൊണ്ട് തൻ്റെ നഗ്നത മറച്ചു. അവരുടെ മുഖത്ത് ഇന്നലെ കണ്ട ആ ക്ഷീണമോ ടെൻഷനോ ഇല്ലായിരുന്നു. പകരം, വല്ലാത്തൊരു ശാന്തതയും പ്രസരിപ്പും.
വർഷങ്ങളായി അടക്കിപ്പിടിച്ച അഗ്നിപർവ്വതം പൊട്ടിത്തെറിച്ചതിൻ്റെ ആശ്വാസം.
അവർ എഴുന്നേറ്റ് തൻ്റെ മേശയുടെ ഡ്രോയർ തുറന്നു. അതിൽ നിന്ന് വലിയൊരു കവർ എടുത്ത് എൻ്റെ കയ്യിൽ വെച്ചുതന്നു. ഞാൻ അത് തുറന്നു നോക്കി. മുഴുവൻ പുതിയ അഞ്ഞൂറിൻ്റെ നോട്ടുകൾ. എത്രയുണ്ടെന്ന് എനിക്ക് ഊഹിക്കാൻ പോലും കഴിഞ്ഞില്ല. കുറഞ്ഞത് പത്ത് ലക്ഷം രൂപയെങ്കിലും വരും!
“ഇത് നിനക്കുള്ള എൻ്റെ പാരിതോഷികമാണ് കിംഗ്,” അവർ എൻ്റെ കവിളിൽ തലോടിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. “പണം മാത്രമല്ല. ഈ കേരളത്തിൽ നിനക്ക് എന്ത് ആവശ്യമുണ്ടെങ്കിലും, അത് പോലീസിൻ്റെയോ ഗവൺമെൻ്റിൻ്റെയോ എന്ത് കാര്യമായാലും, എൻ്റെ ഈ പേഴ്സണൽ നമ്പറിലേക്ക് ഒരു കോൾ ചെയ്താൽ മതി. ഈ രാജലക്ഷ്മി അത് നടത്തിത്തന്നിരിക്കും. നീ എനിക്ക് തന്ന ഈ സുഖത്തിന് പകരം വെക്കാൻ ഈ അധികാരത്തിനോ പണത്തിനോ കഴിയില്ല.”
ഞാൻ ആ വലിയ തുക പോക്കറ്റിലാക്കി അവരെ നോക്കി ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു. “നന്ദി മാഡം. കിംഗ്സ് ചേമ്പർ എപ്പോഴും മാഡത്തിനായി തുറന്നിരിക്കും.”
പുറത്ത് ആ ഇന്നോവ കാർ എന്നെ കാത്തുനിൽപ്പുണ്ടായിരുന്നു. മന്ത്രിമന്ദിരത്തിൻ്റെ പടവുകൾ ഇറങ്ങുമ്പോൾ എൻ്റെ കാലുകൾക്ക് വല്ലാത്തൊരു ഉറപ്പുണ്ടായിരുന്നു.
