കിടപ്പറയിലെ കവിതകള്‍ [മോഹിക] 232

സന്ധ്യയോടെ അവര്‍ ഒരു ചെറിയ ഹോട്ടലില്‍ ഭക്ഷണം കഴിക്കാന്‍ ഇരുന്നു. പത്മയുടെ നോട്ടം അഞ്ജനയില്‍ ഉടക്കി. ‘നീ ഇത്ര സുന്ദരിയാണെന്ന് ഞാന്‍ ഇതുവരെ ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നില്ല, അഞ്ജനേ,’ പത്മ മന്ദഹസിച്ചു പറഞ്ഞു, അവളുടെ കൈ അഞ്ജനയുടെ കൈയില്‍ സ്പര്‍ശിച്ചു. അഞ്ജനയുടെ ഹൃദയം മിടിച്ചു.

‘ചേച്ചി… എന്താ ഇങ്ങനെ?’ അവള്‍ നാണത്തോടെ ചോദിച്ചു. പത്മ ചിരിച്ചു, ‘ജീവിതം ചെറുതാണ്, മോളേ. സ്‌നേഹം പ്രകടിപ്പിക്കാന്‍ വൈകരുത്. നിന്റെ സാന്നിധ്യം എനിക്ക് ഒരു ആശ്വാസമാണ്. എന്റെ ഭര്‍ത്താവ് പോയതിനു ശേഷം, ഞാന്‍ ഒറ്റയ്ക്കായിരുന്നു. നീ… നീ എന്റെ കവിതയാണ്.’

ഭക്ഷണം കഴിച്ച ശേഷം, രാത്രി വൈകിയപ്പോള്‍ അവര്‍ അഞ്ജനയുടെ ടൂവീലറില്‍ വീട്ടിലേക്ക് പോയി. പത്മ പിന്നില്‍ ഇരുന്നു, അവളുടെ കൈകള്‍ അഞ്ജനയുടെ അരയില്‍ ചുറ്റി. ‘ഇങ്ങനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ച് യാത്ര ചെയ്യുമ്പോള്‍, പണ്ട് എന്റെ ഭര്‍ത്താവിനൊപ്പം പോയ ഓര്‍മ്മകള്‍ വരുന്നു,’ പത്മ മന്ത്രിച്ചു, അവളുടെ ശ്വാസം അഞ്ജനയുടെ കഴുത്തില്‍ തട്ടി. അഞ്ജനയുടെ ശരീരം തരിച്ചു. ‘ചേച്ചി… അത്… നല്ല ഓര്‍മ്മകളാണോ?’ അവള്‍ ചോദിച്ചു. പത്മയുടെ കൈകള്‍ കുറച്ചുകൂടി ഇറുകി.

‘അതെ, മോളേ. രാത്രിയുടെ കാറ്റില്‍, ഞങ്ങള്‍ ഒരുമിച്ച്… സ്‌നേഹത്തിന്റെ ആഴങ്ങള്‍ തൊട്ടറിഞ്ഞു. നീയും അതറിയണം.’

വീട്ടിലെത്തിയപ്പോള്‍, രാത്രി ഒമ്പത് മണി കഴിഞ്ഞിരുന്നു. ‘കുളിക്കണം, അഞ്ജനേ. നമുക്ക് ഒരുമിച്ച് കുളിക്കാം,’ പത്മ പറഞ്ഞു, അവളുടെ കണ്ണുകളില്‍ ഒരു കുസൃതി. അഞ്ജന നാണിച്ചു. ‘ചേച്ചി… അത്… ഞാന്‍… ഒറ്റയ്ക്ക്…’ പത്മ ചിരിച്ചു, ‘വാ മോളേ, നാണിക്കാതെ. നമ്മള്‍ സ്ത്രീകളല്ലേ? എനിക്ക് നിന്നെ സഹായിക്കാം.

The Author

മോഹിക

"രതിർ മനോനുകൂലേfർഥേ മനസഃ പ്രവണയിതം"

7 Comments

Add a Comment
  1. ലെസ്ബിയൻ മോഹം ഉള്ളിൽ ഉള്ളവർ

    1. എവിടെ ഇപ്പോൾ കാണാൻ ഇല്ലലോ സുന്ദരി നിന്നെ ❤️

  2. Vannuvannu Kambi katha ezhuthanu AI aayi

    1. അളിയൻ വന്നോ

  3. ഹാജ്യാർ

    ശോ 2nd പാർട്ട്‌ ഇല്ലേ?

      1. നന്നായി നല്ല ഒരു കഥ AI യിൽ ഇട്ടു നശിപ്പിച്ചു

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *