“അഖിൽ: “എങ്ങനെ?”രാഘവൻ: “ഈ ചെയ്ത കർമം ആണ് വശ്യം. ആ കിണ്ടിയിലെ ജലം കുടിച്ചതിലൂടെ അവൾ വശ്യത്തിന് അടിമപ്പെട്ടു. ഇനി എന്താ എന്ന് വെച്ച അച്ഛനും മോനും ആലോചിച്ചു ചെയ്യ്. പിന്നെ ഇവിടെ വരുമ്പോൾ ഇടക്കൊക്കെ അവളെ ഒന്ന് തരണേ.”അഖിൽ: “ok അങ്കിളേ.”അഖിൽ ചിരിച്ചു, മനസ്സിൽ
വശ്യകർമം കഴിഞ്ഞതിന്റെ പിറ്റേന്ന് രാവിലെ തന്നെ അഖിൽ അച്ഛൻ രാജഗോപാലിനെ വിളിച്ചു. തറവാടിന്റെ വരാന്തയിൽ നിന്ന്, സൂര്യോദയത്തിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ ഫോൺ ചെവിയോട് ചേർത്തു. വശ്യകർമം കഴിഞ്ഞു എന്ന് പറഞ്ഞു.
രാജഗോപാൽ: “ഹാ മോനെ അക്കു, പറയടാ.”
അഖിൽ: “അച്ഛാ, വശ്യകർമം കഴിഞ്ഞു. രാഘവൻ അങ്കിൾ ചെയ്തു. ഇനി എന്താ പ്ലാൻ?”
രാജഗോപാൽ: “നല്ലത് മോനെ. അവളുടെ ഫോൺ സ്വിച്ച് ഓഫ് ചെയ്തത് നിന്റെ കയ്യിൽ അല്ലെ?”
അഖിൽ: “അതെ അച്ഛാ.”
രാജഗോപാൽ: “അവിടെ ഒരു കാർ ഇപ്പോൾ വന്നോ?”
അഖിൽ നോക്കി തറവാടിന്റെ ഗേറ്റ് തുറന്നു, ഒരു ചുവന്ന പോളോ കാർ അകത്ത് കയറി. അതിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങിയത് വിദ്യയും ഭർത്താവ് ഗിരീഷും. വിദ്യ 34 വയസ്സ്, 30-28-30 ഫിഗർ, ചുവന്ന സാരി ഉടുത്തിരിക്കുന്നു.
സാരി ടൈറ്റായി ശരീരത്തോട് ചേർന്ന്, മുലകൾ ഉയർന്ന് നിന്ന്, ബ്ലൗസ് ലോ കട്ട്, വയർ വ്യക്തമായി കാണാം, ചന്തി ഉരുണ്ടത്. ഗോതമ്പ് നിറം, നീളമുള്ള മുടി, ചിരിക്കുന്ന മുഖം, സ്വർണ്ണാഭരണങ്ങൾ തിളങ്ങുന്നു. ഗിരീഷ് – 38 വയസ്സ്, ഉയരമുള്ളത്, ശരീരം ഫിറ്റ്, ഷർട്ടും പാന്റും ധരിച്ച്, ഗൗരവമുള്ള മുഖം.
അഖിൽ: “അച്ഛാ, വന്നു. വിദ്യയും ഭർത്താവും.”
രാജഗോപാൽ: “ഹാ, നീ ആ ഫോൺ അവൾക്ക് നൽകു.”

avasaanam ethiyapo onnum manslayilla, pazhaya kathakali vayikanda avastha anennu thoonunu. athinu thalparyam illa. kootukarante umma enokke paranju ippol vere evideyokkeyo ethi.
എഴുത്തുകാരനും മനസ്സിലായിട്ടില്ല