രാഘവൻ: “അതു ശരി ആണ്. ഐശ്വര്യ തമ്പുരാട്ടി അതിനെ റാണി എന്നാണ് വിളിക്കുന്നത്. പിന്നെ ആയിഷയും വിദ്യയും ഒരു പ്രായം ആണ്.”അഖിൽ: “അതെ, 34. പക്ഷെ കണ്ടാൽ പറയില്ല.”
വിദ്യയും പാർവതി (ആയിഷ)യും ഗുഹയിലെ കുളത്തിൽ നിന്ന് തറവാട്ടിലേക്ക് തിരികെ നടന്നു. ബിക്കിനിയിൽ നനഞ്ഞ ശരീരം, വെള്ളം ഒഴുകി ഇറങ്ങുന്നു, ചിരിച്ചു കൊണ്ട് കൈകൾ പിടിച്ചു. കാട്ടിലൂടെ നടക്കുമ്പോൾ പാർവതി (ആയിഷ) പെട്ടെന്ന് വയറിൽ കൈ വെച്ചു നിന്നു. ആയിഷ :ചേച്ചി…
വിദ്യ :എന്ത?…”
ചൂടുള്ള ആർത്തവരക്തം അപ്രതീക്ഷിതമായി.ആയിഷയുടെ ബിക്കിനി പാന്റിയിലൂടെ രക്തം ഒലിച്ചു, തുടകളിലൂടെ ഇറങ്ങി. പാർവതി (ആയിഷ) ഭയത്തോടെ വിദ്യയെ നോക്കി.വിദ്യ ചിരിച്ചു,
വിദ്യ:”സാരമില്ല പെണ്ണെ… വാ എഴുന്നേൽക്ക്.” ഇത് ആദ്യം അല്ലല്ലോ പിന്നെ എന്താ
പാർവതി (ആയിഷ): “ചേച്ചി… എന്റെ കയ്യിൽ പാഡ് ഇല്ല. എന്താ ചെയ്യുക?”
വിദ്യ: “തൽക്കാലം തുണി വെക്കാം. വാ
വിദ്യ അവളെ താങ്ങിപ്പിടിച്ചു കൊണ്ട് റൂമിൽ എത്തി. പാർവതി (ആയിഷ)യെ ബെഡിൽ കിടത്തി. ബാഗിൽ നിന്ന് ഒരു വെള്ള തുണി എടുത്തു നല്ല കട്ടിക്ക് അത് മടക്കി, ആയിഷയുടെ ബിക്കിനി പാന്റി അൽപ്പം താഴ്ത്തി, തുണി പൂറിനോട് ചേർത്ത് വെച്ചു – രക്തം ആഗിരണം ചെയ്യാൻ. പാർവതി (ആയിഷ) ശ്വാസം വിട്ടു,
ആയിഷ: “ചേച്ചി… നന്ദി.”
വിദ്യ റൂം അടച്ചു, പുറത്തിറങ്ങി. അവൾ രാഘവന്റെയും അഖിലിന്റെയും അടുത്തേക്ക് നടന്നു. മൂവരും സംസാരിച്ചു കൊണ്ട് നിന്നു തറവാടിന്റെ മുറ്റത്ത്, രാഘവൻ ബീഡി വലിക്കുന്നു, അഖിൽ ചിരിക്കുന്നു, വിദ്യ ബിക്കിനിയിൽ അവിടെ എത്തി
avasaanam ethiyapo onnum manslayilla, pazhaya kathakali vayikanda avastha anennu thoonunu. athinu thalparyam illa. kootukarante umma enokke paranju ippol vere evideyokkeyo ethi.
എഴുത്തുകാരനും മനസ്സിലായിട്ടില്ല