ഇതു ഇങ്ങനെ വിട്ടാൽ പറ്റില്ല എന്നും, രണ്ടും കല്പിച്ചു നേരിടാം എന്നാ വാശിയിൽ ഞാൻ അമ്മയെ വിളിച്ചു.
ഞാൻ: “അമ്മേ?”
തളപ്പിച്ച പാൽ ചായയിൽ പഞ്ചസാര ഇട്ടു ഇളക്കി കൊണ്ട് നിന്ന അമ്മയൊന്നു ഞെട്ടി… എന്നിട്ട് എന്നെ നോക്കിയിട്ട് ചോദിച്ചു
സുനിത: “ആ.. നിനക്ക് ചായ വേണോ”?
ങേ? ഇവർ ഇത് എന്താണ് നോർമൽ ആയിട്ട് ഒന്നും നടക്കാത്തപോലെ നിൽക്കുന്നത്.
ഞാൻ: “ആ.. ഒരു ഗ്ലാസ് എടുത്തോ. പിന്നെ… എനിക്ക് അമ്മയോട് ഒന്ന് സംസാരിക്കണം.”
അവിടെ നിന്നും ഒരു മറുപടി ഇല്ലാത്തതു കൊണ്ട് ഞാൻ വീണ്ടും ശബ്ദം ഉയർത്തി ചോദിച്ചു.
ഞാൻ: “എനിക്ക് ഇന്നാൾ നടന്ന കാര്യം ഒന്ന് അമ്മയോട് സംസാരിക്കണമെന്ന്!”
സുനിത: “എനിക്ക് നിന്നോട് ഇപ്പോൾ ഒന്നും സംസാരിക്കണ്ട. നീ ആ കപ്പ് എടുത്തിട്ടു ചായ എടുത്തു കുടിച്ചോ.”
എന്നും പറഞ്ഞു അമ്മ അടുക്കളയിൽ നിന്നും ഹാളിലോട്ട് പോവാൻ ഉള്ള പുറപ്പാട് ആണെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ ഞാൻ വാതിലിനു ചേർന്നു നിന്നു.
അവൾ മുന്നോട്ട് നടന്നു…
അടുക്കള വാതിലിന്റെ പുറത്തോട്ട് കടക്കും മുൻപേ അവളുടെ കൈയിൽ പിടിച്ച് ഞാൻ നിർത്തി.
സുനിത: “അർജുനെ എന്റെ കൈ വിട്ടേ.. നീ വെറുതെ എന്റെ കൈയിൽ നിന്നും വാങ്ങിക്കും.”
ഉം.. പിന്നെ… ഞാൻ അഞ്ചാം ക്ലാസ്സിൽ അല്ലെ പഠികുന്നെ… ഈ ധൈര്യം ഒന്നും അന്ന് കണ്ടില്ലലോ.
മ്മ്.. ആൾടെ മൂഡ് തീരെ ശെരി അല്ല… കുറച്ചു സെന്റിമെന്റ്സ് ഇറക്കാം, അല്ലാതെ വേറെ വഴി ഇല്ല. – ഞാൻ മനസ്സിൽ കരുതി.
ഞാൻ: “അന്ന് എനിക്ക് ഒരു അബദ്ധം പറ്റിയത് ആണ്. പ്ലീസ്. എന്നോട് ക്ഷമിക്കണം. ആ സമയത്തു എന്റെ മാനസികാവസ്ഥ ഒട്ടും ശരിയായിരുന്നില്ല. അതിന്റെ കൂടെ അമ്മയെ അങ്ങനെ കണ്ടപ്പോൾ ഞാനും എന്തൊക്കെയെ ചെയ്തു…
നല്ല തീം ആണ്. വീണ്ടും തുടർന്ന് എഴുതു.
തുടക്കം മുതൽ തന്നെ ഇത് മറ്റേ കഥ ആണല്ലോ എന്ന് മനസ്സിലായി, പിന്നെ
ഒരുപാട് അക്ഷരതെറ്റുകൾ ഉണ്ട്, ഇടയ്ക്കിടെ കഥാപാത്രങ്ങളുടെ പേര് മാറുന്നുണ്ട്,
അഞ്ജലി ദിവ്യ ആകുന്ന പിന്നെ കാവ്യ ആകുന്നു
ഇതൊക്കെ ശ്രദ്ധിക്കുക
good
അസ്സൽ കഥ പയ്യെ പോരട്ടെ അർജ്ജുനും അമ്മയും ആയിട്ടുള്ള വേണം പിന്നെ ഗായത്രി മീര സമീറ ഒക്കെ ആയി… അമ്മക്ക് അർജ്ജുൻ പാദസരം വാങ്ങി കൊടുക്കണം അരഞ്ഞാണം അങ്ങനെ അങ്ങനെ
ithinte bakki eyuth broo