വിജി അവനെ സങ്കടത്തോടെ നോക്കി. അവൾക്കും ആ വേർപിരിയൽ അസാധ്യമായിരുന്നു. “ജോ… നമ്മൾ തമ്മിലുള്ള പ്രായവ്യത്യാസം, സമൂഹം, വീട്ടുകാർ… ഇതെല്ലാം നിനക്കറിയാമല്ലോ?”
ജോ അവളുടെ കൈകൾ മുറുകെ പിടിച്ചു. അവൻ പതുക്കെ അവളുടെ മുന്നിൽ മുട്ടുകുത്തി ഇരുന്നു. ആ പ്രവർത്തിയിൽ ഒരു പുരുഷന്റെ ദൃഢനിശ്ചയവും പ്രണയത്തിന്റെ ആഴവും ഉണ്ടായിരുന്നു.
ജോ: “വിജി, നീ എന്റെ ജീവിതത്തിലേക്ക് വന്നത് ഒരു യാദൃശ്ചികതയായിരിക്കാം, പക്ഷേ നിന്നെ നിലനിർത്തുന്നത് എന്റെ തീരുമാനമാണ്. നീ എന്റെ കൂടെയുണ്ടെങ്കിൽ ഏത് പ്രതിസന്ധിയെയും നേരിടാൻ എനിക്ക് കരുത്തുണ്ട്. നമുക്ക് വിവാഹം കഴിച്ചുകൂടെ? ലോകം എന്ത് പറഞ്ഞാലും എനിക്ക് നിന്നെ വേണം. നീ എന്റെ ഭാര്യയായി, ഈ വീട്ടിൽ എന്നും ഉണ്ടാകണം.”
വിജിയുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു. ഒരു ദാമ്പത്യത്തിന്റെ തകർച്ചയിൽ നിന്ന് തളർന്നു പോയ തനിക്ക്, ഈ 25-കാരൻ നൽകുന്ന സ്നേഹവും സുരക്ഷിതത്വവും അവൾക്ക് വിശ്വസിക്കാനായില്ല. അവൾ അവനെ മെല്ലെ എഴുന്നേൽപ്പിച്ചു.
വിജി: “ജോ… നീ ശരിക്കും ആലോചിച്ചിട്ടാണോ ഇത് പറയുന്നത്? നിന്റെ ജീവിതം എനിക്ക് തന്നാൽ നിനക്ക് ഒരുപാട് നഷ്ടങ്ങൾ സഹിക്കേണ്ടി വരും.”
ജോ: “നിന്നെ നഷ്ടപ്പെടുന്നതിനേക്കാൾ വലിയൊരു നഷ്ടം എനിക്ക് വരാനില്ല വിജി. നീ എനിക്ക് സമ്മതം തരുക മാത്രം ചെയ്താൽ മതി.”
വിജി മറുപടിയൊന്നും പറഞ്ഞില്ല. പകരം അവനെ മുറുകെ പുണർന്നു. ആ ആലിംഗനത്തിൽ അവളുടെ സമ്മതം ഉണ്ടായിരുന്നു. പ്രായത്തിന്റെ കണക്കുകൾക്കും സമൂഹത്തിന്റെ നിയമങ്ങൾക്കും അപ്പുറം, പ്രണയം അവിടെ വിജയിക്കുകയായിരുന്നു.
