അരമണിക്കൂറിനുള്ളിൽ അവർ വിജിയുടെ ഫ്ലാറ്റിലെത്തി. നഗരത്തിന്റെ ബഹളങ്ങളിൽ നിന്ന് മാറി നിൽക്കുന്ന സമാധാനമുള്ള ഒരിടം. ലിഫ്റ്റിൽ കയറുമ്പോഴും അവർ പരസ്പരം നോക്കി പുഞ്ചിരിക്കുകയായിരുന്നു.
ഫ്ലാറ്റിന്റെ വാതിൽ തുറന്ന് അകത്തേക്ക് കയറിയതും വിജി വാതിൽ ലോക്ക് ചെയ്തു. ആ നിമിഷം അവർ രണ്ടുപേരും തിരിച്ചറിഞ്ഞു; ഇനി ഒളിച്ചുനോക്കലുകളോ ഭയമോ വേണ്ട. ഈ നാലു ചുവരുകൾക്കുള്ളിൽ അവർക്ക് അവരുടേതായ ഒരു ലോകമുണ്ട്.
വിജി തന്റെ ബാഗ് സോഫയിലേക്ക് എറിഞ്ഞ് ജോയുടെ നേരെ തിരിഞ്ഞു. “ഇനി പറ ജോ… ചാച്ചനും അമ്മയും അറിഞ്ഞാൽ എന്ത് ചെയ്യും? നമ്മൾ ഇവിടെ ഇങ്ങനെ ഒന്നിച്ചു കഴിയുന്നത്?”
ബാംഗ്ലൂരിലെ ആ മനോഹരമായ ഫ്ലാറ്റിൽ വിജിയുടെ സാമീപ്യത്തിൽ ഇരിക്കുമ്പോഴാണ് നാട്ടിൽ നിന്നും ചാച്ചന്റെ വിളി വന്നത്. ഫോൺ സ്ക്രീനിൽ ചാച്ചന്റെ പേര് തെളിഞ്ഞപ്പോൾ ജോ വിജിയെ ഒന്ന് നോക്കി. അവൾ പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് തലയാട്ടി.
ജോ: “ഹലോ ചാച്ചാ, ഞാൻ എത്തി. വിജി ചേച്ചി സ്റ്റേഷനിൽ വന്നിരുന്നു. ഇപ്പോൾ ചേച്ചിയുടെ ഫ്ലാറ്റിലാണ് ഉള്ളത്.”
ചാച്ചൻ: “അവിടെ എത്തിയോ മോനേ? താമസം എവിടെയാ ശരിയാക്കിയത്? വല്ല ഹോസ്റ്റലിലും നോക്കിയോ?”
ജോ: “ചാച്ചാ, ഇപ്പോൾ ഇവിടെ നല്ല റൂമുകൾ ഒന്നും കിട്ടാനില്ല. എല്ലാം വലിയ അഡ്വാൻസ് ചോദിക്കുന്നു. തൽക്കാലം വിജി ചേച്ചി പറഞ്ഞു ഇവിടെത്തന്നെ നിന്നോളാൻ. ഇവിടെ ഒരു അധികം റൂമുണ്ട്. ജോലിയിൽ ഒന്ന് സെറ്റിൽ ആകുന്നത് വരെ ഇവിടെ നിൽക്കാം എന്ന് വിചാരിക്കുന്നു.”
ഫോണിന്റെ അപ്പുറത്ത് അല്പനേരം നിശബ്ദതയായിരുന്നു. പിന്നീട് ചാച്ചന്റെ ആശ്വാസം നിറഞ്ഞ ശബ്ദം കേട്ടു.
ഇത് എന്താ വീണ്ടും വീണ്ടും ലാസ്റ്റ് ഭാഗം റിപ്പിറ്റ് വന്നത് ഷോ കുറെ ഭാഗം വെറുതെ പോയി വേഗം തന്നെ അടുത്ത ഭാഗം ഇടണേ ഇതേ പോലെ റിപ്പിറ്റ് ആക്കല്ലേ