അബദ്ധത്തിൽ അയച്ചുപോയ ആ ചിത്രത്തെക്കുറിച്ച് അവൾ പിന്നീട് ചിന്തിച്ചില്ല. ജോ അത് മറന്നുകാണുമെന്ന് അവൾ കരുതി. അവനോട് സംസാരിക്കുമ്പോൾ അവൾക്ക് വല്ലാത്തൊരു ഊർജ്ജം ലഭിച്ചിരുന്നു. ഒരു കൊച്ചു കുട്ടിയെപ്പോലെ അവൾ അവനോട് പിണങ്ങുകയും ഇണങ്ങുകയും ചെയ്തു. “നീ എന്താ ജോ മറുപടി തരാത്തത്? എനിക്ക് നിന്നോട് മിണ്ടാതിരിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല,” എന്ന് അവൾ തുറന്നു പറഞ്ഞു. തന്റെ ഏകാന്തമായ ബാംഗ്ലൂർ ജീവിതത്തിൽ ജോ ഒരു വെളിച്ചമായി മാറുന്നത് അവൾ അറിഞ്ഞു.
എന്നാൽ വിജി അവനെ ഒരു ആത്മമിത്രമായോ അതിലുപരിയായ സ്നേഹമായോ കണ്ടപ്പോൾ, ജോയുടെ ഉള്ളിൽ ആ ചിത്രം സൃഷ്ടിച്ച വികാരം മറ്റൊന്നായിരുന്നു. അവളുടെ നിഷ്കളങ്കമായ ഓരോ തമാശയ്ക്കും പിന്നിൽ ആ അർദ്ധനഗ്ന ചിത്രം അവനിൽ വന്യമായ ചിന്തകൾ ഉണർത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നു. അവൾ അയക്കുന്ന ഓരോ വോയിസ് മെസ്സേജിലും ആ ശരീരത്തിന്റെ വശ്യത അവൻ ഭാവനയിൽ കണ്ടു. വിജിയുടെ ഇഷ്ടം കൂടുന്തോറും ജോയുടെ ഉള്ളിലെ മോഹം അവനെ കൂടുതൽ അസ്വസ്ഥനാക്കി.
ഈ നിഷിദ്ധമായ പ്രണയം എങ്ങോട്ടാണ് പോകുന്നതെന്ന് അവൾ അറിഞ്ഞില്ല. നാട്ടിൽ മാതാപിതാക്കളുടെ കൂടെയിരുന്ന് ചാറ്റ് ചെയ്യുമ്പോഴും ജോയുടെ മനസ്സിൽ ആ ബാംഗ്ലൂർ ഡോക്ടറുടെ രൂപം മാത്രമായിരുന്നു.
കാലം മാറിമറിഞ്ഞു. ലോകമെങ്ങും കോവിഡിന്റെ നിശബ്ദമായ ഭീതി പടർന്ന നാളുകൾ. നിയന്ത്രണങ്ങളും ലോക്ക്ഡൗണുകളും വന്നതോടെ ബാംഗ്ലൂരിലെ ആശുപത്രി തിരക്കുകളിൽ നിന്നും വിജിക്ക് നാട്ടിലേക്ക് മടങ്ങേണ്ടി വന്നു. നാട്ടിലെ വലിയ തറവാട് വീട്ടിൽ ക്വാറന്റൈനിൽ കഴിയാനായിരുന്നു അവളുടെ തീരുമാനം.
