അവർ രണ്ടുപേരും അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു. ജോ അവൾക്കായി തയ്യാറാക്കി വെച്ചിരുന്ന ചൂട് കാപ്പി നൽകി. അത് കുടിക്കുമ്പോൾ വിജി രാത്രിയിലെ ഹോസ്പിറ്റൽ വിശേഷങ്ങൾ പങ്കുവെച്ചു. എന്നാൽ ജോയുടെ മനസ്സ് ആ തുകൽപ്പെട്ടിയിലെ വിചിത്രമായ ഉപകരണങ്ങളിലായിരുന്നു. അവൻ ഒന്നും തുറന്നു പറഞ്ഞില്ലെങ്കിലും അവന്റെ നോട്ടം അവളുടെ ഉടലിലൂടെ ആവേശത്തോടെ പടരുന്നത് അവൾ ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
വിജി: “എന്താ ജോ… നീ ഇങ്ങനെ നോക്കുന്നത്? ഞാൻ കുളിക്കാതെ വന്നതുകൊണ്ടാണോ?” അവൾ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു.
ജോ: “ഒന്നുമില്ല വിജി… നീ വല്ലാത്തൊരു വിസ്മയമാണെന്ന് എനിക്ക് തോന്നുന്നു. ഓരോ ദിവസം കഴിയുന്തോറും നിന്നെ എനിക്ക് കൂടുതൽ ഇഷ്ടമാവുകയാണ്.”
കാപ്പി കുടിച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ വിജിക്ക് വല്ലാത്ത ക്ഷീണം തോന്നി. “ജോ… എനിക്ക് വല്ലാതെ ഉറക്കം വരുന്നു. ഞാൻ ഒന്ന് കിടക്കട്ടെ. കുറച്ചു കഴിഞ്ഞിട്ട് നമുക്ക് സംസാരിക്കാം,” എന്ന് പറഞ്ഞ് അവൾ തന്റെ കിടപ്പുമുറിയിലേക്ക് നടന്നു.
അവൾ തന്റെ യൂണിഫോം മാറ്റി അയഞ്ഞ ഒരു നൈറ്റ് ഡ്രസ്സിലേക്ക് മാറി. കട്ടിലിൽ തളർന്നു കിടന്ന വിജിയുടെ അരികിലേക്ക് ജോയും ചെന്നു. അവൾ കണ്ണുകൾ അടച്ച് കിടക്കുകയായിരുന്നു. അവളുടെ മുടിയിഴകൾ തലയിണയിൽ ചിതറിക്കിടന്നു. ക്ഷീണത്താൽ അവൾ പെട്ടെന്ന് തന്നെ ഉറക്കത്തിലേക്ക് വഴുതിവീണു.
അവളുടെ ഉറങ്ങുന്ന രൂപം നോക്കി ജോ കട്ടിലിന്റെ അരികിൽ ഇരുന്നു. അല്പം മുൻപ് താൻ കണ്ട ആ ‘രഹസ്യങ്ങൾ’ ഈ ഉടലിന്റെ ഏതോ കോണുകളിൽ ഒളിപ്പിച്ചു വെച്ചവയാണെന്ന് വിശ്വസിക്കാൻ അവന് പ്രയാസമായിരുന്നു. ശാന്തമായി ഉറങ്ങുന്ന ആ മുഖത്ത് ഇപ്പോൾ ആ ‘കാമപിശാചിന്റെ’ യാതൊരു ലക്ഷണമവുമില്ല. പക്ഷേ, അവൾ ഉണരുമ്പോൾ തന്റെ ഉള്ളിലെ ചോദ്യങ്ങൾ അവൾക്ക് മുന്നിൽ നിരത്താൻ ജോ ഉറപ്പിച്ചു.
