ജോ ആ കാഴ്ചയിൽ തറഞ്ഞു നിന്നുപോയി. വിയർപ്പുതുള്ളികൾ അവന്റെ നെറ്റിയിൽ പൊടിഞ്ഞു. താൻ നോക്കി നിൽക്കുന്നത് അവൾ അറിയുന്നില്ല എന്ന തിരിച്ചറിവ് അവനിൽ ഒരു പ്രത്യേക തരം ലഹരിയുണ്ടാക്കി.
അവളുടെ ആത്മാവും ഉടലും ഒരേപോലെ തുടിക്കുന്ന ആ നിമിഷം, ആ വലിയ വീട്ടിലെ ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്ന നിഗൂഢമായൊരു രഹസ്യമായി മാറി. ഒരു പുരുഷനെന്ന നിലയിൽ വിജിയെ പൂർണ്ണമായും തന്റേതാക്കാൻ ജോയുടെ മനസ്സ് വെമ്പുന്നുണ്ടായിരുന്നു, എങ്കിലും ആ ദൃശ്യം ശ്വാസമടക്കി നോക്കിനിൽക്കാനേ അവന് കഴിഞ്ഞുള്ളൂ.
ആ നിമിഷം ആ ബാത്റൂമിലെ വായുവിന് പോലും കനമേറി. തന്റെ ഉള്ളിലെ വികാരങ്ങളുടെ കൊടുമുടിയിൽ എത്തിനിൽക്കെ, വിജി യാദൃച്ഛികമായി വാതിലിന്റെ വിടവിലൂടെ ജോയുടെ തിളങ്ങുന്ന കണ്ണുകൾ കണ്ടു. ഒരു നിമിഷം അവൾ മരവിച്ചുപോയി. രതിമൂർച്ഛയുടെ വക്കിലായിരുന്ന അവളുടെ ശരീരം പെട്ടെന്ന് തണുത്തു. പരിഭ്രമവും ലജ്ജയും കലർന്ന ഒരു ശബ്ദത്തോടെ അവൾ വസ്ത്രങ്ങൾ വാരിവലിച്ചിട്ടു.
ജോ ഭയന്നുപോയി. തന്റെ തെറ്റ് തിരിച്ചറിഞ്ഞ അവൻ വിറയലോടെ പിന്നോട്ട് മാറി. മുറിയിലേക്ക് വന്ന വിജിയുടെ മുഖത്ത് നോക്കാൻ അവന് കഴിഞ്ഞില്ല.
ജോ: “വിജി… വിജി… എന്നോട് ക്ഷമിക്കണം. ഞാൻ… ഞാൻ അറിയാതെ… എനിക്ക് എന്നെ നിയന്ത്രിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. ഞാൻ ഇപ്പോൾ തന്നെ പൊയ്ക്കോളാം.” (അവൻ തല താഴ്ത്തി ഇടറുന്ന ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു).
വിജി ഒന്നും മിണ്ടാതെ ബെഡിൽ ഇരുന്നു. അവളുടെ കിതപ്പ് മാറിയിരുന്നില്ല. കുറച്ചു നേരത്തെ നിശബ്ദതയ്ക്ക് ശേഷം അവൾ ജോയെ അരികിലേക്ക് വിളിച്ചു.
