വിജി: “ഇങ്ങോട്ട് വന്നിരിക്കൂ ജോ. എന്തിനാ ഇങ്ങനെ പേടിക്കുന്നത്?”
ജോ പേടിയോടെ അവളുടെ അരികിൽ ഇരുന്നു. വിജി അവന്റെ കൈകൾ തന്റെ കൈക്കുള്ളിലാക്കി. അവളുടെ സ്പർശനത്തിന് അപ്പോൾ ഒരു പ്രത്യേക ചൂടായിരുന്നു.
വിജി: “നീ കണ്ടത് ഒരു സത്യമാണ് ജോ. ഒരു സ്ത്രീയുടെ ഏകാന്തതയും അവളുടെ ആവശ്യങ്ങളും. ഇതിൽ ക്ഷമ ചോദിക്കാൻ ഒന്നുമില്ല. പക്ഷേ, നീ ഒളിഞ്ഞു നോക്കിയത് എന്നെ വേദനിപ്പിച്ചു. നിനക്ക് എന്നോട് നേരിട്ട് ചോദിക്കാമായിരുന്നില്ലേ?”
ജോ: “എനിക്ക് പേടിയായിരുന്നു വിജി. വിജി എന്നെ എങ്ങനെ കാണുമെന്ന് ഓർത്ത്…”
വിജി: (അവന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് ആഴത്തിൽ നോക്കി) “നീ എന്നെ ഒരു ഡോക്ടറായും ചേച്ചിയായും മാത്രമാണോ കാണുന്നത് ജോ? നിന്റെ ഉള്ളിലെ ആ ആഗ്രഹം എനിക്ക് മനസ്സിലാകില്ല എന്ന് കരുതിയോ?
ഈ അടച്ചുപൂട്ടപ്പെട്ട വീട്ടിൽ നമ്മൾ രണ്ടുപേരും മാത്രമുള്ളപ്പോൾ, നീ എന്തിനാണ് നിന്റെ വികാരങ്ങളെ ഇങ്ങനെ പൂട്ടിയിടുന്നത്?”
വിജിയുടെ വാക്കുകൾ ഒരു മന്ത്രം പോലെ ജോയെ കീഴ്പ്പെടുത്തി. അവളുടെ പക്വതയാർന്ന സംസാരം അവനെ അവളിലേക്ക് കൂടുതൽ അടുപ്പിച്ചു.
വിജി: “എനിക്കും ഒരു തുണ വേണം ജോ. നിന്റെ ഈ കരുത്തുള്ള കൈകൾ എന്നെ പൊതിഞ്ഞു പിടിക്കാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നുണ്ട്. ഇനി നമ്മൾക്കിടയിൽ മറകളൊന്നും വേണ്ട.”
അവൾ പതുക്കെ ജോയെ തന്നിലേക്ക് വലിച്ചടുത്തു. ജോയുടെ നിയന്ത്രണങ്ങൾ ഓരോന്നായി അഴിഞ്ഞു വീണു. അവൻ വിജിയുടെ കഴുത്തിടുക്കിലേക്ക് മുഖം അമർത്തി. അവളുടെ പെർഫ്യൂമിന്റെയും ഉടലിന്റെയും ഗന്ധം അവനെ ഉന്മത്തനാക്കി. വിജി അവനെ മുറുകെ പുണർന്നു. ആ വലിയ തറവാട് വീടിന്റെ മുകളിലത്തെ മുറിയിൽ, ലോകം മറന്നുകൊണ്ട് അവർ പരസ്പരം കെട്ടുപുണർന്നു കിടന്നു. പ്രായവും ബന്ധങ്ങളും നിയമങ്ങളും ആ ആലിംഗനത്തിൽ അപ്രസക്തമായി.
