“മിണ്ടരുത്…” ഞാൻ കണ്ണുരുട്ടി.
“പനിച്ചു കിടക്കുന്ന രോഗികൾക്ക് ബിരിയാണി കൊടുക്കില്ല. കഞ്ഞി മതി. അല്ലേ ഏട്ടത്തീ?”
ഏട്ടത്തി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് തലയാട്ടി. “അതെ അതെ… കഞ്ഞി മതി.”
ചേച്ചി എന്തോ പറയാൻ തുടങ്ങിയപ്പോഴേക്കും ഞാൻ ആ ഓർഡർ എടുക്കുന്ന ചേച്ചിയെ പറഞ്ഞ് വിട്ടിരുന്നു….
ചേച്ചി സങ്കടത്തോടെയും ദേഷ്യത്തോടെയും എന്നെയും ഏട്ടത്തിയേയും മാറി മാറി നോക്കി….
ഇപ്പോൾ നിങ്ങൾ വിചാരിക്കുന്നുണ്ടാവും ഞാൻ എന്തൊരു ചെറ്റയാണ് എന്ന്. സ്വന്തം ചേച്ചി വിശന്നിരിക്കുമ്പോൾ അവൾക്ക് ഇഷ്ടപ്പെട്ട ഭക്ഷണം കൊടുക്കാത്ത ക്രൂരൻ!
പക്ഷേ ഇതിനു പിന്നിലൊരു കഥയുണ്ട് സുഹൃത്തുക്കളെ… ഒരു ഫ്ലാഷ്ബാക്ക്!
കുറച്ചു മാസം മുൻപ് ഞാനും ഏട്ടനും ഏട്ടത്തിയും കൂടി ഒരു വാട്ടർ പാർക്കിൽ പോയി. ചേച്ചിക്ക് വരാൻ പറ്റില്ലായിരുന്നു, അവൾക്ക് ഏതോ കല്യാണമുണ്ടായിരുന്നു.
ഞങ്ങൾ അവിടെ വെള്ളത്തിൽ കിടന്ന് കുത്തി മറിഞ്ഞ് തിരിച്ചു വന്നത് നല്ല പനിയും കൊണ്ടാണ്. മൂന്നുപേരും പനി പിടിച്ച് പുതച്ചു മൂടി കിടക്കുകയാണ്.
ആ സമയത്ത് ഈ പിശാശ് എന്താ ചെയ്തെന്നോ?
എന്നെക്കൊണ്ടുപോവാതെ ഒറ്റയ്ക്ക് പോയി എന്നും പറഞ്ഞ് നല്ല മൊരിഞ്ഞ ഫ്രൈഡ് ചിക്കനും വാങ്ങിച്ച് ഞങ്ങളുടെ നടുവിൽ വന്നിരുന്ന്, ആ മണം ഞങ്ങളുടെ മൂക്കിലേക്ക് അടിപ്പിച്ച്, “ആഹാ… എന്ത് രുചി…” എന്ന് പറഞ്ഞ് ഞങ്ങളെ നോക്കി കൊതിയൂട്ടി തിന്നു!
പനി കാരണം പച്ചവെള്ളം പോലും ഇറങ്ങാത്ത ഞങ്ങളുടെ മുന്നിലിരുന്ന് അവൾ ആ എല്ല് കടിച്ചു വലിക്കുമ്പോൾ ഞങ്ങളുടെ നെഞ്ച് തകർന്നു പോയിരുന്നു!
