കാരണം അവളുടെ രൂപം അങ്ങനെയായിരുന്നു.
അടുത്തേക്ക് ചെല്ലുംതോറും വല്ലാത്തൊരു ഭയം തോന്നിപ്പിക്കുന്ന വേഷവും പ്രകൃതവും. മാസങ്ങളായി എണ്ണയോ വെള്ളമോ കാണാത്ത, ജട പിടിച്ച് പാറിക്കിടക്കുന്ന കറുത്ത മുടി മുഖത്തേക്ക് മുഴുവനായി വീണുകിടക്കുന്നുണ്ട്. ദേഹത്തുള്ള വസ്ത്രം എന്ന് പറയാൻ പറ്റാത്തത്ര കീറിപ്പറിഞ്ഞ, ചെളിയും അഴുക്കും പുരണ്ട എന്തോ ഒന്ന്. പാതിരാത്രിയിലെ ആ തണുപ്പിലും കാറ്റിലും അവർ യാതൊരു അനക്കവുമില്ലാതെ ഒരു കരിങ്കല്ല് പോലെ ഇരിക്കുകയാണ്. ചുറ്റും വല്ലാത്തൊരു ദുർഗന്ധം തങ്ങിനിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു… പഴകിയ മാംസത്തിന്റെയും അഴുക്കിന്റെയും മറ്റെന്തൊക്കെയോ ചേർന്ന ഒരു മനംമറിക്കുന്ന മണം.
എന്റെ കാലുകൾ അറിയാതെ പുറകോട്ട് വലിക്കുന്നതുപോലെ… എങ്കിലും ഞാൻ ആ പൊതിയുമായി അവളുടെ അടുത്തേക്ക് ഒന്നുകൂടി നീങ്ങി നിന്നു.
ഞാൻ മെല്ലെ ആ പൊതി അവൾക്ക് നേരെ നീട്ടി.
“ഇന്നാ… ഇത് കഴിച്ചോ…”
ഞാൻ പതുക്കെ പറഞ്ഞു.
പക്ഷേ അവൾ അതൊന്നും കേട്ട ഭാവമേ കാണിച്ചില്ല. ആ പൊതി വാങ്ങാൻ തയ്യാറാവാതെ, നിലത്തേക്ക് തന്നെ നോക്കി യാതൊരു അനക്കവുമില്ലാതെ അങ്ങനെ തന്നെ ഇരുന്നു.
ഞാൻ ഒന്നുകൂടി മുന്നോട്ടാഞ്ഞ്, ആ കുമ്പിട്ടിരിക്കുന്ന മുഖത്തിന് നേരെ പൊതി ഒന്നുകൂടി നീട്ടി. “ഇന്നാ…”
അപ്പോഴാണ് ആ കാഴ്ച എന്റെ ശ്രദ്ധയിൽ പെട്ടത്. ആ പാറിക്കിടക്കുന്ന മുടികൾക്കിടയിലൂടെ, അവളുടെ വായിൽ നിന്നും ഉമിനീർ ഒരു പൈപ്പ് തുറന്നുവിട്ടത് പോലെ നിലത്തേക്ക് ഇറ്റുവീഴുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ആ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ അതിനൊരു ചെറിയ ചുവപ്പ് നിറമുള്ളതുപോലെ… ചോരയാണോ അത്? എനിക്കെന്തോ വല്ലാത്തൊരു അറപ്പും പേടിയും തോന്നി. ഒരുപക്ഷേ സ്ട്രീറ്റ് ലൈറ്റിന്റെ മഞ്ഞ വെളിച്ചം കാരണം എനിക്ക് വെറുതെ തോന്നിയതുമാവാം എന്ന് ഞാൻ മനസ്സിനെ സമാധാനിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.
