മധുര പതിനെട്ടിൽ ആയിഷ 2 [ഗില്ലി ബാല] 146

​ഫൈസിയുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു ഭയമായിരുന്നു. ഇളയമ്മയുടെയും അച്ഛന്റെയും മുഖങ്ങൾ ഓരോ നിമിഷവും അവന്റെ മനസ്സിൽ തെളിഞ്ഞു വന്നു.

ഈ 14 ദിവസം കഴിഞ്ഞ് നാട്ടിൽ ചെല്ലുമ്പോൾ അവർക്ക് മുഖം കൊടുക്കാൻ തനിക്ക് കഴിയുമോ എന്ന ചിന്ത അവനെ വേട്ടയാടി. ആ ഒരു നിമിഷത്തെ ആവേശത്തിൽ എന്തെങ്കിലും സംഭവിച്ചാൽ തകരുന്നത് രണ്ട് കുടുംബങ്ങളുടെ ബന്ധമാണെന്ന് അവൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.

അതുകൊണ്ട് തന്നെ അവൻ അവളോട് പരമാവധി അകലം പാലിച്ചു.

​”കാക്കു… ഇങ്ങക്ക് എന്തുപറ്റി? ഒരു മിണ്ടാട്ടവുമില്ലല്ലോ,” ഐഷു പതുക്കെ അവന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു ചോദിച്ചു.

​”ഒന്നുമില്ല… എനിക്ക് ഇത്തിരി തലവേദനയുണ്ട്,” ഫൈസി ഫോണിലേക്ക് നോക്കി ഗൗരവത്തിൽ മറുപടി നൽകി. അവളോടുള്ള സംസാരം കേവലം ആവശ്യത്തിന് മാത്രമായി അവൻ ഒതുക്കി. ആഹാരം കഴിക്കുമ്പോഴോ സിനിമ കാണുമ്പോഴോ അവളുടെ ഭാഗത്തേക്ക് നോക്കാൻ പോലും അവൻ തയ്യാറായില്ല.

​ഐഷുവിന് ഇത് സഹിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. അവൾ പഴയതുപോലെ അവന്റെ തോളിൽ പിടിക്കാനോ മടിയിലേക്ക് തല വെക്കാനോ ശ്രമിച്ചപ്പോഴൊക്കെ അവൻ പതുക്കെ ഒഴിഞ്ഞുമാറി. ഒരു അന്യനോട് പെരുമാറുന്നതുപോലെ അവൻ കാണിക്കുന്ന ഈ അകൽച്ച അവളുടെ നെഞ്ചിൽ ഒരു വിങ്ങലായി മാറി.

​”ഞാൻ വല്ല തെറ്റും ചെയ്തോ കാക്കു? എന്തിനാ എന്നോട് ഇങ്ങനെ മിണ്ടാതിരിക്കുന്നത്?” അവളുടെ ശബ്ദത്തിൽ സങ്കടം കലർന്നിരുന്നു.

​”ഒരു തെറ്റും ചെയ്തിട്ടില്ല ഐഷു. നീ പോയി നിന്റെ കാര്യങ്ങൾ നോക്ക്. എനിക്ക് കുറച്ച് ആലോചിക്കാനുണ്ട്,” അവൻ മുഖം കൊടുക്കാതെ പറഞ്ഞു.