മധുര പതിനെട്ടിൽ ആയിഷ 4 [ഗില്ലി ബാല] [End of banglour days] 33

“കാക്കു… നാളെ എനിക്ക് പീരിയഡ്‌സ് ആവുന്ന ഡേറ്റാണ്. വയറിന് ചെറിയൊരു വേദന തുടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്,” അവൾ അവന്റെ തോളിലേക്ക് തല ചായ്ച്ചു.

​”അയ്യോ… അപ്പൊ ഇനി ഒരാഴ്ചത്തേക്ക് എനിക്ക് അവധി ആണല്ലേ?” ഫൈസി തമാശയായി ചോദിച്ചെങ്കിലും ഐഷുവിന്റെ മുഖത്തെ ഗൗരവം അവനെ ഒന്ന് ചിന്തിപ്പിച്ചു.

​”അവധി മാത്രമല്ല കാക്കു… നമ്മൾ ഇനി ഇവിടെ വെറും നാല് ദിവസം കൂടിയല്ലേ ഉള്ളൂ? കഴിഞ്ഞു ക്വാറന്റൈൻ. അത് കഴിഞ്ഞ് നമ്മൾ നാട്ടിലേക്ക് പോകില്ലേ? അവിടെ എത്തിയാൽ നമുക്ക് ഇങ്ങനെ ഇരിക്കാൻ പറ്റുമോ?” ഐഷുവിന്റെ ശബ്ദത്തിൽ വല്ലാത്തൊരു സങ്കടം നിഴലിച്ചു.

​അതുകേട്ടതും ഫൈസിയുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു മിന്നൽ പിണർ പാഞ്ഞു. ആ മുറിക്കുള്ളിൽ താൻ അനുഭവിച്ച സ്വർഗ്ഗം വെറും നാല് ദിവസം കൊണ്ട് അവസാനിക്കുമെന്ന തിരിച്ചറിവ് അവനെ വല്ലാതെ അസ്വസ്ഥനാക്കി. നാട്ടിലെത്തിയാൽ അവൾ അവളുടെ വീട്ടിലും അവൻ അവന്റെ വീട്ടിലും ആയിരിക്കും. പിന്നെ ഉമ്മയെയും കുടുംബത്തെയും പേടിച്ച് അവർക്ക് കാണാൻ പോലും പ്രയാസമായിരിക്കും.

​”നാല് ദിവസം… ഇത്ര പെട്ടെന്ന് തീർന്നുപോയോ ഐഷൂ?”

ഫൈസി ജനാലയ്ക്കൽ ദൂരേക്ക് നോക്കി ഇരുന്നു. പുറത്തെ ലോകം അവരെ കാത്തിരിക്കുന്നുണ്ട്, പക്ഷേ ആ ലോകത്ത് അവർക്ക് ഇങ്ങനെ പരസ്പരം സ്നേഹിക്കാൻ അനുവാദമുണ്ടാകുമോ എന്ന ചോദ്യം രണ്ടുപേരുടെയും മനസ്സിനെ വല്ലാതെ വേട്ടയാടാൻ തുടങ്ങി.

​മുറിയിലെ അടച്ചിട്ട അന്തരീക്ഷത്തിൽ നിന്നും ഒരു മാറ്റത്തിനായി ഫൈസി ബാൽക്കണിയുടെ വാതിൽ തുറന്നു. വൈകുന്നേരത്തെ ഇളം വെയിൽ ആ ചെറിയ ബാൽക്കണിയിലേക്ക് അരിച്ചെത്തുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഐഷു അവന്റെ കൈപിടിച്ച് പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി. ദൂരെയുള്ള മരങ്ങൾക്കും കെട്ടിടങ്ങൾക്കും മുകളിലൂടെ സൂര്യൻ മെല്ലെ താഴേക്ക് ഇറങ്ങുകയാണ്.
​”ഇനി വെറും നാല് ദിവസം…” ഐഷു ആ പഴയ റെയിലിംഗിൽ പിടിച്ച് ദൂരേക്ക് നോക്കി മന്ത്രിച്ചു. “നാട്ടിലെത്തിയാൽ കാക്കുവിനെ കാണാൻ പോലും ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യും?”