മധുര പതിനെട്ടിൽ ആയിഷ 4 [ഗില്ലി ബാല] [End of banglour days] 290

​”പുറത്ത് പോകാൻ സെക്യൂരിറ്റി സമ്മതിക്കില്ല. ഇനിയിപ്പോ റൂം ബോയിനെ വിട്ട് വാങ്ങിക്കാം എന്ന് വെച്ചാൽ…” ഫൈസി ഒന്ന് നിർത്തി.

“ഇപ്പോൾ പുറത്ത് ആ ശബ്ദം കേട്ട് ആളുകൾ ഓരോന്ന് വിളിച്ചു ചോദിച്ചില്ലേ? ആ സമയത്ത് നമ്മൾ റൂം ബോയിയെ വിളിച്ചാൽ, അത് നമ്മളാണെന്ന് അവർക്ക് പെട്ടെന്ന് മനസ്സിലാകും. ക്വാറന്റൈൻ കഴിയുമ്പോൾ അവർ ഇത് നാട്ടിൽ പാട്ടാക്കും.”

​കാമം ഇറങ്ങിയപ്പോഴാണ് തങ്ങൾ ചെയ്ത അബദ്ധത്തിന്റെ ആഴം അവർക്ക് ബോധ്യപ്പെട്ടത്. ഒരു നിമിഷത്തെ സുഖത്തിന് വേണ്ടി തങ്ങൾ വലിയൊരു റിസ്ക് എടുത്തു എന്ന് ഐഷുവിന് തോന്നി. അവളുടെ മുഖത്തെ ഭയം കണ്ട് ഫൈസി പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റു വന്ന് അവളെ ചേർത്തുപിടിച്ചു.
​”സാരമില്ലടി… നീ പേടിക്കണ്ട. വരുന്നിടത്ത് വെച്ച് കാണാം. നമ്മൾ ആരെയും കൊന്നിട്ടൊന്നുമില്ലല്ലോ… പരസ്പരം ഇഷ്ടപ്പെട്ട് ചെയ്തതല്ലേ?” ഫൈസി അവളെ ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ നോക്കി.
​ഐഷു പതുക്കെ ശ്വാസം വിട്ടു. അവൾ തന്റെ കലണ്ടറിലേക്ക് ഒന്ന് നോക്കി.

“സത്യം പറഞ്ഞാൽ ഇക്കു… എനിക്ക് നാളെ പീരിയഡ്‌സ് ആവേണ്ടതാണ്. ഇത് മിക്കവാറും ‘സേഫ് പീരിയഡ്’ ആണ്. അതുകൊണ്ട് വയറ്റിൽ ആവാൻ വലിയ ചാൻസ് ഒന്നുമില്ല. ഞാൻ വെറുതെ ടെൻഷൻ അടിച്ചതാകാനാണ് സാധ്യത.”
​അവളുടെ ആ വാക്കുകൾ ഫൈസിക്ക് വലിയ ആശ്വാസമായി.

“എന്നാൽ പിന്നെ ഭാഗ്യം. നീ പോയി ഒന്ന് കുളിച്ച് വൃത്തിയാവ്. നമുക്ക് ഇപ്പൊ പുറത്തിറങ്ങേണ്ട. ആ ബഹളമൊക്കെ ഒന്ന് അടങ്ങട്ടെ.”
​ഐഷു ബാത്ത്റൂമിലേക്ക് നടന്നു. ആ പകൽ അത്രമേൽ വന്യമായിരുന്നു. ബാൽക്കണിയിൽ വെച്ച് താൻ വിളിച്ചുപറഞ്ഞ സിൽക്കാര ശബ്ദങ്ങളും, ഫൈസിയുടെ ആഞ്ഞടിക്കലുകളും അവളുടെ മനസ്സിൽ ഒരു തിരമാല പോലെ വന്നുപോയി.