മധുര പതിനെട്ടിൽ ആയിഷ 4 [ഗില്ലി ബാല] [End of banglour days] 35

​”ഇക്കു… നിന്റെ മുഖം നോക്കിയേ…” അവൾ പതുക്കെ മന്ത്രിച്ചു. അവൾ കട്ടിലിൽ ഇരുന്ന ടിഷ്യൂ പേപ്പർ എടുത്ത് വളരെ മൃദുവായി അവന്റെ മുഖം തുടയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി.

ഒരു അമ്മ കുഞ്ഞിനെയെന്നപോലെ വളരെ കരുതലോടെയാണ് അവൾ അത് ചെയ്തത്.
​ഫൈസി ഒന്നും മിണ്ടാതെ അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി കിടന്നു. മുഖം തുടച്ചു കഴിഞ്ഞതും ഐഷു അവന്റെ മുഖം കൈകളിൽ എടുത്തുയർത്തി അവന്റെ ചുണ്ടുകളിൽ പതുക്കെ ഒന്ന് ചുംബിച്ചു. ആ ചുംബനം ആഴത്തിലുള്ളതായിരുന്നു; അതിൽ കാമത്തേക്കാൾ ഉപരി ഒരു വലിയ ആത്മബന്ധത്തിന്റെ ഊഷ്മളതയുണ്ടായിരുന്നു.

​ചുംബനത്തിന് ശേഷം അവൾ അവന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് മുഖം ചായ്ച്ചു കിടന്നു. ഫൈസിയുടെ കൈകൾ അവളുടെ തോളിലൂടെ ചുറ്റി അവളെ ചേർത്തുപിടിച്ചു. മുറിയിലെ ഫാനിന്റെ ശബ്ദം ഒഴികെ അവിടെ വലിയൊരു നിശബ്ദതയായിരുന്നു. ആ നിശബ്ദതയെ ഭേദിച്ചുകൊണ്ട് ഐഷു ചോദിച്ചു:

​”ഇക്കു… നമ്മൾ തമ്മിൽ ഇപ്പോൾ എന്താണ് ബന്ധം? നമ്മൾ ശരിക്കും ആരാണ്?”

​അവളുടെ ചോദ്യം കേട്ട് ഫൈസി ഒരു നിമിഷം ഒന്ന് ആലോചിച്ചു. അവൻ അവളുടെ തലയിൽ തലോടിക്കൊണ്ട് പതുക്കെ പറഞ്ഞു,

“സത്യം പറഞ്ഞാൽ… എനിക്കറിയില്ല ഐഷൂ. നമ്മൾ തമ്മിലുള്ള ബന്ധത്തിന് എന്ത് പേരിടണം എന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലാകുന്നില്ല.”

​”അതെന്താ ഇക്കു അങ്ങനെ പറയുന്നത്? ഇത്രയൊക്കെ കഴിഞ്ഞിട്ടും നിനക്ക് അറിയില്ലെന്ന് പറഞ്ഞാൽ…” അവൾ അല്പം പരിഭവത്തോടെ അവന്റെ നെഞ്ചിൽ വിരൽ കൊണ്ട് വരച്ചു.

​”അതല്ലടി… ഞാൻ ഇത് മുൻകൂട്ടി പ്ലാൻ ചെയ്തതല്ല. നിന്നെ കണ്ടതും, നമ്മൾ ഈ മുറിക്കുള്ളിൽ പെട്ടുപോയതും, പിന്നീട് നടന്ന കാര്യങ്ങളുമൊന്നും ഞാൻ കരുതിക്കൂട്ടിയതല്ല. മനസ്സിന് തോന്നിയത് ഞാൻ ചെയ്തു. നിന്റെ വേദന കണ്ടപ്പോൾ എനിക്ക് സഹിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല, നിന്റെ സന്തോഷം കണ്ടപ്പോൾ എനിക്ക് ആവേശമായി. അതിനപ്പുറം ഒരു വലിയ നിർവചനമൊന്നും എന്റെ കയ്യിലില്ല. ഒരുപക്ഷേ, ഈ നിമിഷം ഞാൻ നിന്നെ അത്രമേൽ ആഗ്രഹിക്കുന്നു… സ്നേഹിക്കുന്നു…അത് മാത്രമാണ് എനിക്കറിയാവുന്ന സത്യം.”