”വാ ഐഷൂ… അകത്തേക്ക് കയറിക്കോ,”
ഫൈസി ലൈറ്റുകൾ തെളിച്ചു.
ഉമ്മറത്തെ വലിയ ഹാളും അവിടുത്തെ സോഫകളും കണ്ടപ്പോൾ ഐഷുവിന് വലിയൊരു ആശ്വാസം തോന്നി. അജു വരാൻ ഇനിയും സമയമുണ്ടെന്ന തിരിച്ചറിവ് അവളുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു കുസൃതി ചിരി പടർത്തി.
”കാക്കു… അപ്പൊ അജു വരാൻ വൈകുമല്ലേ?”
അവൾ തന്റെ ബാഗ് താഴെ വെച്ച്, ഫൈസിയുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു ചെന്നു.
ആ വലിയ വീടിന്റെ സ്വീകരണമുറിയിൽ, തങ്ങളെ തടയാൻ ആരുമില്ലാത്ത ആ നിമിഷം, ആവേശകരമായ മറ്റൊരു തുടക്കത്തിന് അവർ തയ്യാറെടുക്കുകയായിരുന്നു.
ഹാളിലെ വെളിച്ചത്തിൽ ഐഷു ആ വീടിനെ ഒന്ന് നോക്കി
.
”വാ… നമുക്ക് മുകളിലേക്ക് പോകാം,” ഫൈസി അവളുടെ ബാഗുമെടുത്ത് പടികൾ കയറാൻ തുടങ്ങി.
മുകളിലെത്തിയപ്പോൾ ഫൈസി തന്റെ മുറിയുടെ വാതിൽ തുറന്നു.
“ഐഷൂ, നീ ഈ റൂമിൽ കിടന്നോ. നിനക്ക് ഇവിടെയാകുമ്പോൾ കൂടുതൽ സൗകര്യമായിരിക്കും. ഞാൻ താഴെ ഉമ്മയുടെയും വാപ്പയുടെയും റൂമിൽ കിടക്കാം. അവർ ആരും ഇല്ലാത്തതുകൊണ്ട് അവിടെ കിടക്കുന്നതിന് കുഴപ്പമില്ലല്ലോ.”
ഐഷു ഒരു നിമിഷം അവനെ നോക്കി നിന്നു. എന്നിട്ട് ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ അവന്റെ അരികിലേക്ക് നടന്നു ചെന്നു.
“അയ്യോ കാക്കു… നീ താഴെ പോയി കിടന്നാൽ നമ്മുടെ കാര്യങ്ങൾ എങ്ങനെ നടക്കും?
അപ്പുറത്തെ മുറിയിൽ അജു ഉണ്ടാവില്ലേ?
അവനെ എങ്ങനെയെങ്കിലും താഴത്തെ മുറിയിലേക്ക് മാറ്റിയാൽ നമുക്ക് ഈ മുകളിലത്തെ ഫ്ലോർ മൊത്തം കിട്ടില്ലേ?”
ഫൈസി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അവളുടെ തോളിൽ കൈ വെച്ചു.
“എടി… ആ ചെക്കൻ ഞാൻ പറഞ്ഞാൽ കേൾക്കില്ല. അവന്റെ റൂമും സെറ്റപ്പും വിട്ട് അവൻ എങ്ങോട്ടും വരില്ല. പക്ഷേ നീ പേടിക്കണ്ട, അവൻ ഒരു തവണ ഉറങ്ങിക്കഴിഞ്ഞാൽ പിന്നെ ബോംബ് പൊട്ടിയാൽ പോലും അറിയില്ല. അവന്റെ ഉറക്കം അത്രയ്ക്ക് കടുപ്പമാ. അതുകൊണ്ട് അവൻ അപ്പുറത്തെ മുറിയിൽ ഉണ്ടെങ്കിലും നമ്മൾ ഇവിടെ ഫുൾ സേഫ് ആയിരിക്കും.”
