ആ മുഖങ്ങളിൽ വല്ലാത്തൊരു തൃപ്തിയും ഒപ്പം പിടിക്കപ്പെടുമോ എന്ന പേടിയും നിഴലിച്ചിരുന്നു.
”വേഗം… പോയി ഡ്രസ്സ് ശരിയാക്ക്,” ഐഷു ശ്വാസം വീണ്ടെടുത്ത് പറഞ്ഞു. അവൾ വേഗം കരിഞ്ഞ ദോശ കല്ലിൽ നിന്നും മാറ്റി. ഫൈസി തന്റെ വസ്ത്രങ്ങൾ വേഗത്തിൽ ശരിയാക്കി അവിടെ നിന്നും മാറാൻ ഒരുങ്ങി.
അടുക്കളയിലെ ആ വന്യമായ നിമിഷങ്ങൾക്കൊടുവിൽ അവർ വേഗത്തിൽ വസ്ത്രങ്ങൾ ശരിയാക്കി. കരിഞ്ഞ ദോശയുടെ കഷ്ണം ഐഷു വേഗത്തിൽ വേസ്റ്റ് ബിന്നിലേക്ക് മാറ്റി. ഫൈസി വീണ്ടും ചായപ്പാത്രത്തിലേക്ക് ശ്രദ്ധ തിരിച്ചു. ഹൃദയമിടിപ്പ് അപ്പോഴും സാധാരണ നിലയിലായിരുന്നില്ല. പെട്ടെന്ന് പണികൾ തുടങ്ങിയെങ്കിലും, ഇടയ്ക്കിടയ്ക്ക് ഐഷുവിന്റെ കണ്ണുകൾ ഫൈസിയുടെ കണ്ണുകളിൽ ഉടക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
അവനെ നോക്കുമ്പോഴെല്ലാം അല്പം മുമ്പ് നടന്ന കാര്യങ്ങൾ ഓർത്ത് അവളുടെ മുഖം ചുവന്നു തുടുത്തു. അവൾ പതുക്കെ തല താഴ്ത്തി തേങ്ങ ചിരകാൻ തുടങ്ങി. ഐഷുവിന്റെ ഈ ഭാവം കണ്ട് ഫൈസിക്ക് ചിരി വന്നു.
”എന്താടി ഐഷൂ… ഒരു നാണം ഒക്കെ വരുന്നുണ്ടല്ലോ?” അവൻ പതുക്കെ അവളുടെ അരികിലേക്ക് നീങ്ങി നിന്ന് മന്ത്രിച്ചു.
”പോടാ… നീ കാര്യം ചെയ്യ്. ഇനി അജു വരുമ്പോൾ നമ്മൾ ഇങ്ങനെ നിൽക്കുന്നത് കണ്ടാൽ അവന് സംശയം തോന്നും,” അവൾ മുഖമുയർത്താതെ തന്നെ പറഞ്ഞു.
ഫൈസി ചായ ഗ്ലാസുകളിലേക്ക് പകരുന്നതിനിടയിൽ അവളെ ഒന്ന് അടിമുടി നോക്കി. “അല്ല ഐഷൂ… ഞാൻ ഒന്ന് ആലോചിക്കുവായിരുന്നു. ബാംഗ്ലൂരിൽ ക്വാറന്റൈനിൽ നമ്മൾ ഒരുമിച്ച് ഉണ്ടായിരുന്നപ്പോൾ നീ ഇട്ട ഡ്രസ്സും നിന്റെ സ്വഭാവവും…
