അതൊക്കെ വെച്ച് നോക്കുമ്പോൾ നാട്ടിൽ വന്നപ്പോൾ നീ എന്തൊരു മാന്യതയാണ്! ഈ തട്ടവും ഈ വേഷവും ഒക്കെ കണ്ടാൽ ആരെങ്കിലും പറയുമോ നീ അവിടെ കാണിച്ചു കൂട്ടിയതൊക്കെ?” അവൻ അവളെ കളിയാക്കിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
ഐഷു ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അവനെ നോക്കി കണ്ണുരുട്ടി.
“ഓ… അപ്പൊ നാട്ടിലെത്തുമ്പോൾ കുറച്ച് അന്തസ്സൊക്കെ വേണ്ടേ മുതലാളി? അവിടെ നമുക്ക് ആരെയും പേടിക്കാനില്ലായിരുന്നു. ഇവിടെ നമ്മുടെ അനിയനും ഉമ്മയും ഒക്കെ ഉള്ളതല്ലേ. അല്ലെങ്കിലും ബാംഗ്ലൂരിലെ ആ ഐഷുവിനെ ഇപ്പൊ ഇവിടെ തപ്പിയാൽ കിട്ടില്ല. അത് അവിടെ തീർന്നു.”
”അതെയോ? എങ്കിൽ അല്പം മുമ്പ് ഇവിടെ കണ്ടത് ഏത് ഐഷുവിനെയാണ്?” ഫൈസി ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു.
”അത്… അത് പിന്നെ കാക്കു കൊതിപ്പിച്ചുകൊണ്ടല്ലേ,” അവൾ നാണത്തോടെ തേങ്ങാ ചട്ണി അരയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി. “കൂടുതൽ ചിലക്കാതെ ദോശ ചുട്ടു വയ്ക്ക്. എനിക്ക് വിശക്കുന്നുണ്ട്.”
അവർ തമ്മിലുള്ള ആ കൊച്ചു കൊച്ചു പരിഭവങ്ങളും പ്രണയവും ആ അടുക്കളയിൽ വീണ്ടും സന്തോഷം നിറച്ചു. ഐഷു വേഗത്തിൽ തേങ്ങാ ചട്ണി അരച്ചെടുത്തു. ഫൈസി നല്ല മൊരിഞ്ഞ ദോശകൾ ഓരോന്നായി പ്ലേറ്റിലേക്ക് മാറ്റി.
”ശരി… എല്ലാം റെഡി. ഇനി നമുക്ക് ടേബിളിലേക്ക് പോകാം. അപ്പോഴേക്കും ആ ഉറക്കപ്പായി എഴുന്നേറ്റ് വരുമായിരിക്കും,” ഫൈസി പ്ലേറ്റുകൾ എടുത്തു.
ചൂടുള്ള ദോശയും മണം വീശുന്ന തേങ്ങാ ചട്ണിയും ചായയുമായി അവർ രണ്ടുപേരും ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ഡൈനിങ് ടേബിളിലേക്ക് നടന്നു. അല്പം മുമ്പ് നടന്ന രഹസ്യങ്ങൾ ആ അടുക്കളയിലെ ചുമരുകൾക്കുള്ളിൽ ഒളിപ്പിച്ചു വെച്ചുകൊണ്ട്, ഒന്നുമറിയാത്തവരെപ്പോലെ അവർ പ്രഭാതഭക്ഷണത്തിന് തയ്യാറെടുത്തു.
