മധുര പതിനെട്ടിൽ ആയിഷ 6 [ഗില്ലി ബാല] 112

അതൊക്കെ വെച്ച് നോക്കുമ്പോൾ നാട്ടിൽ വന്നപ്പോൾ നീ എന്തൊരു മാന്യതയാണ്! ഈ തട്ടവും ഈ വേഷവും ഒക്കെ കണ്ടാൽ ആരെങ്കിലും പറയുമോ നീ അവിടെ കാണിച്ചു കൂട്ടിയതൊക്കെ?” അവൻ അവളെ കളിയാക്കിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

​ഐഷു ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അവനെ നോക്കി കണ്ണുരുട്ടി.

“ഓ… അപ്പൊ നാട്ടിലെത്തുമ്പോൾ കുറച്ച് അന്തസ്സൊക്കെ വേണ്ടേ മുതലാളി? അവിടെ നമുക്ക് ആരെയും പേടിക്കാനില്ലായിരുന്നു. ഇവിടെ നമ്മുടെ അനിയനും ഉമ്മയും ഒക്കെ ഉള്ളതല്ലേ. അല്ലെങ്കിലും ബാംഗ്ലൂരിലെ ആ ഐഷുവിനെ ഇപ്പൊ ഇവിടെ തപ്പിയാൽ കിട്ടില്ല. അത് അവിടെ തീർന്നു.”

​”അതെയോ? എങ്കിൽ അല്പം മുമ്പ് ഇവിടെ കണ്ടത് ഏത് ഐഷുവിനെയാണ്?” ഫൈസി ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു.

​”അത്… അത് പിന്നെ കാക്കു കൊതിപ്പിച്ചുകൊണ്ടല്ലേ,” അവൾ നാണത്തോടെ തേങ്ങാ ചട്ണി അരയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി. “കൂടുതൽ ചിലക്കാതെ ദോശ ചുട്ടു വയ്ക്ക്. എനിക്ക് വിശക്കുന്നുണ്ട്.”

​അവർ തമ്മിലുള്ള ആ കൊച്ചു കൊച്ചു പരിഭവങ്ങളും പ്രണയവും ആ അടുക്കളയിൽ വീണ്ടും സന്തോഷം നിറച്ചു. ഐഷു വേഗത്തിൽ തേങ്ങാ ചട്ണി അരച്ചെടുത്തു. ഫൈസി നല്ല മൊരിഞ്ഞ ദോശകൾ ഓരോന്നായി പ്ലേറ്റിലേക്ക് മാറ്റി.

​”ശരി… എല്ലാം റെഡി. ഇനി നമുക്ക് ടേബിളിലേക്ക് പോകാം. അപ്പോഴേക്കും ആ ഉറക്കപ്പായി എഴുന്നേറ്റ് വരുമായിരിക്കും,” ഫൈസി പ്ലേറ്റുകൾ എടുത്തു.

​ചൂടുള്ള ദോശയും മണം വീശുന്ന തേങ്ങാ ചട്ണിയും ചായയുമായി അവർ രണ്ടുപേരും ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ഡൈനിങ് ടേബിളിലേക്ക് നടന്നു. അല്പം മുമ്പ് നടന്ന രഹസ്യങ്ങൾ ആ അടുക്കളയിലെ ചുമരുകൾക്കുള്ളിൽ ഒളിപ്പിച്ചു വെച്ചുകൊണ്ട്, ഒന്നുമറിയാത്തവരെപ്പോലെ അവർ പ്രഭാതഭക്ഷണത്തിന് തയ്യാറെടുത്തു.