മധുര പതിനെട്ടിൽ ആയിഷ 6 [ഗില്ലി ബാല] 112

തന്റെ കയ്യിലുള്ള ആ രഹസ്യ ഫോട്ടോ ഒരു തരം ആയുധമായി തന്റെ പക്കൽ ഉണ്ടല്ലോ എന്ന ആത്മവിശ്വാസത്തിൽ അവൻ പന്തുമായി മൈതാനത്ത് കളം നിറഞ്ഞു.

​ഐഷു തനിയെ ഇരിക്കുന്നത് കണ്ടതും, അല്പം അകലെ നിന്നിരുന്ന ഒരു പയ്യൻ പതുക്കെ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി.

അജുവിന്റെ കൂട്ടുകാരിൽ ഒരാളായ ‘ഷാനി’ ആയിരുന്നു അത്. നാട്ടിലെ അറിയപ്പെടുന്ന ഒരു പഞ്ചാരക്കാരൻ.

ഐഷുവിന്റെ ആ ഗ്രേ ബനിയൻ ധരിച്ചുള്ള രൂപം കണ്ടപ്പോൾ മുതൽ അവൻ അവിടെ ചുറ്റിപ്പറ്റി നിൽക്കുകയായിരുന്നു.

​അവൻ പതുക്കെ ഐഷുവിന്റെ അടുത്തുള്ള സിമന്റ് ബെഞ്ചിന്റെ ഒരറ്റത്ത് വന്നിരുന്നു. ഐഷു ഫോണിൽ നിന്നും തലയുയർത്തി അവനെ ഒന്ന് നോക്കി.

​”എന്താ… അജുവിന്റെ കളി എങ്ങനെയുണ്ട്?

അവൻ നമ്മുടെ ടീമിലെ മെയിൻ ഐറ്റമാ,”

ഷാനി ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ സംസാരം തുടങ്ങി.

​”ഉം… നന്നായി കളിക്കുന്നുണ്ട്,” ഐഷു ചുരുക്കത്തിൽ മറുപടി നൽകി വീണ്ടും ഫോണിലേക്ക് നോക്കി.

​”അജു പറഞ്ഞു നീ ബാംഗ്ലൂരിലാണെന്ന്… അവിടെയാണോ സെറ്റിൽഡ്?” ഷാനി വിടാതെ ചോദിച്ചു.

​”ഏയ് അല്ല… ഞാൻ നാട്ടിൽ തന്നെയാണ്. കഴിഞ്ഞ കുറച്ചു ദിവസമായി ബാംഗ്ലൂരിൽ ആയിരുന്നു, ഇപ്പൊ തിരിച്ചു വന്നതാണ്,” ഐഷു തിരുത്തി.

​ഷാനി അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് തന്നെ കൊതിയോടെ നോക്കി നിന്നു. “ആണോ? എന്നാൽ പിന്നെ ഇനി നാട്ടിൽ ഉണ്ടാവുമല്ലോ? ബാംഗ്ലൂർ ഡ്രസ്സിങ് ഒക്കെ കണ്ടപ്പോൾ ഞാൻ കരുതി അവിടെത്തന്നെ ആണെന്ന്. ഈ ബനിയൻ നിനക്ക് നല്ല ചേർച്ചയുണ്ട് കേട്ടോ. നാട്ടിലെ കുട്ടികളൊന്നും ഇങ്ങനത്തെ ഡ്രസ്സ് അധികം ഇടാറില്ല. സത്യം പറഞ്ഞാൽ നീ ഈ ഗ്രൗണ്ടിലെ കളി കാണാൻ വന്നപ്പോ മുതൽ മറ്റാരും കളി ശ്രദ്ധിക്കുന്നില്ല.”