ഷാനി ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി.
ഐഷു പതുക്കെ ചിരിച്ചു.
“നമ്പർ ഒക്കെ പിന്നെ തരാം ഷാനീ… ഇപ്പൊ തന്നാലും എനിക്ക് ഫോൺ എടുക്കാൻ അധികം സമയം കിട്ടാറില്ല. നാട്ടിലെ തിരക്കുകൾ അറിയാമല്ലോ.”
”തിരക്ക് ഉണ്ടാകുന്നത് നല്ലതാ, പക്ഷെ അധികം ‘ടൈറ്റ്’ ആയാൽ ബുദ്ധിമുട്ടാവും,”
ഷാനി കണ്ണുചിമ്മിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. “ചില കാര്യങ്ങളൊക്കെ അങ്ങനെയാ… ടൈറ്റ് ആകുമ്പോൾ ഒരു സുഖമൊക്കെ തോന്നും, പക്ഷെ ശ്വാസം മുട്ടാൻ പാടില്ല.”
അവന്റെ ആ ഡബിൾ മീനിങ് പ്രയോഗം കേട്ടതും ഐഷുവിന് കാര്യം പിടികിട്ടി. അവൾ അവനെ ഒന്ന് അടിമുടി നോക്കി.
“നീ നല്ലോണം വർത്തമാനം പറയുമല്ലോ ഷാനീ. കളിയിലും ഇത്രയും സ്പീഡ് ഉണ്ടോ?”
”കളിയുടെ കാര്യത്തിൽ ഞാൻ അജുവിനെക്കാൾ ഒരു പടി മുന്നിലാ. ഗ്രൗണ്ടിലെ കളി വേറെ, നമ്മുടെ ഫീൽഡിലെ കളി വേറെ,” അവൻ ശബ്ദം താഴ്ത്തി അവളുടെ അടുത്തേക്ക് അല്പം കൂടി നീങ്ങിയിരുന്നു.
“നീ ഈ ബനിയൻ ഇട്ടപ്പോൾ നിന്റെ ആ ഒരു ‘ഫിറ്റിംഗ്സ്’ ഉണ്ടല്ലോ… അത് കണ്ടാൽ ഏതൊരു കളിക്കാരനും ഔട്ടായി പോകും. സത്യം പറ… ബാംഗ്ലൂരിൽ ഇരുന്നപ്പോൾ ഇതിലും വലുതൊക്കെ കണ്ടു ശീലിച്ചതല്ലേ നീ?”
”നീ എന്തൊക്കെയാ ഈ പറയുന്നത്?” ഐഷു ഒന്ന് ഞെട്ടിയതുപോലെ ചോദിച്ചു.
”ഏയ്… ഞാൻ ഉദ്ദേശിച്ചത് അവിടുത്തെ ബിൽഡിങ്ങുകളുടെ കാര്യമാ. വലിയ വലിയ ബിൽഡിങ്ങുകൾ കാണുമ്പോൾ നമുക്ക് ഒരു ആവേശം തോന്നും, പക്ഷെ അത് നേരിട്ട് കൈകാര്യം ചെയ്യുമ്പോഴാണല്ലോ അതിന്റെ ഒരു ആഴം മനസ്സിലാകുന്നത്,”
