മധുര പതിനെട്ടിൽ ആയിഷ 6 [ഗില്ലി ബാല] 112

​”എന്താടാ ഷാനീ… നിനക്ക് അത്രയ്ക്ക് കൊതി ഉണ്ടോ?”

​ആ ശബ്ദം കേട്ടതും ഷാനി കറന്റ് അടിച്ചവനെപ്പോലെ ഒന്ന് ഞെട്ടി. അവന്റെ മുഖത്തെ ആ പഞ്ചാരച്ചിരി നിമിഷനേരം കൊണ്ട് ഭയമായി മാറി.

അവൻ ഐഷുവിൽ നിന്നും ഒരടി ദൂരത്തേക്ക് വേഗം നീങ്ങിയിരുന്നു. പതുക്കെ പുറകോട്ട് തിരിഞ്ഞു നോക്കിയപ്പോൾ അവിടെ കൈയും കെട്ടി, ഗൗരവത്തിൽ നിൽക്കുന്ന ആളെ കണ്ട് അവന്റെ കിളി പോയി.

​”അത്… ആമി… നീയിത് എപ്പോ വന്നു?” ഷാനി വിക്കി വിക്കി ചോദിച്ചു.

​ഗ്രൗണ്ടിന്റെ മറ്റേ ഭാഗത്ത് പ്രാക്ടീസ് ചെയ്തിരുന്ന വോളിബോൾ ടീമിലെ ആമിയായിരുന്നു അത്. മുടി പിന്നിക്കെട്ടി, സ്പോർട്സ് ജേഴ്സി ധരിച്ച് നിൽക്കുന്ന ആമിയുടെ മുഖത്ത് കടുത്ത ദേഷ്യമായിരുന്നു.

​”നീ ഇവിടെ വന്ന് ഓരോന്ന് പറയുന്നത് ഞാൻ കേൾക്കാൻ തുടങ്ങിയിട്ട് കുറച്ചു നേരമായി. നിന്റെ ഈ കോഴി സ്വഭാവം ഇപ്പൊ നാട്ടുകാരെ മൊത്തം അറിയിക്കണോ? ഓരോ പെൺകുട്ടികളെ കണ്ടാൽ നിനക്ക് ഇപ്പൊ ഇങ്ങനെയാണല്ലേ?” ആമി അവനെ ഒന്ന് ആഞ്ഞു നോക്കി.

​ഷാനി പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റു. “അല്ല ആമി… നീ വിചാരിക്കുന്നത് പോലെ ഒന്നുമില്ല. ഇത് അജുവിന്റെ കസിൻ ആണ്. ഞാൻ വെറുതെ ഒരു വിശേഷം ചോദിച്ചു ഇരുന്നതാ.”

​”വിശേഷമല്ലടാ നീ ചോദിക്കുന്നത്, നീ വഷളത്തരമാണ് പറയുന്നത്. പന്ത് കളിക്കാനാണെങ്കിൽ അത് പോയി ചെയ്യ്, അല്ലാതെ ഇവിടെ വന്ന് പെങ്കുട്ടികൾക്ക് ട്യൂഷൻ എടുക്കണ്ട,” ആമി അവനെ പിച്ചാൻ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു.