ആമി കണ്മുന്നിൽ നിന്നും മറഞ്ഞതും ഗാലറിയിലെ ആൾക്കൂട്ടത്തിനിടയിലൂടെ ഷാനി ഐഷുവിന്റെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു വന്നു.
അവന്റെ നടപ്പിലും നോട്ടത്തിലും ഒരു പ്രത്യേക വേഗതയുണ്ടായിരുന്നു. ഐഷുവിന്റെ അടുത്തെത്തിയതും യാതൊരു അനുവാദവും ചോദിക്കാതെ അവൻ അവളുടെ തൊട്ടടുത്ത് വന്നിരുന്നു.
ഷാനിയുടെ ശരീരത്തിൽ നിന്നുള്ള ആ വിയർപ്പിന്റെയും പെർഫ്യൂമിന്റെയും ഗന്ധം ഐഷുവിൽ ഇന്നലത്തെ ഓർമ്മകൾ ഉണർത്തി.
”എന്താ ഐഷൂ… ഒറ്റയ്ക്കിരുന്ന് കളി കാണുകയാണോ? ആമി നിന്നെ ഇട്ടിട്ട് പോയല്ലേ?” അവൻ ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു.
ഐഷു അവനെ ഒന്ന് നോക്കി. “നീ എന്താ ഇവിടെ? നിനക്ക് മാച്ച് ഇല്ലേ? എല്ലാവരും ഗ്രൗണ്ടിൽ ഓടുമ്പോൾ നീ എന്തിനാ ഇവിടെ വന്നിരിക്കുന്നത്?”
ഷാനി ഗാലറിയിലെ പടികളിൽ കാൽ കയറ്റി വെച്ച് സുഖമായി ഒന്നിരുന്നു. എന്നിട്ട് അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി പതുക്കെ പറഞ്ഞു,
“എനിക്ക് ഈ ടീമിൽ മാച്ച് ഒന്നുമില്ലെടി. എന്റെ കളി ഈ ഗ്രൗണ്ടിലല്ല, വേറെ എവിടെയോ ആണ്. അത് കളിക്കാൻ അറിയുന്നവർ കൂടെയുണ്ടെങ്കിൽ ഞാൻ എന്നും റെഡിയാണ്.”
അവന്റെ വാക്കുകളിലെ അർത്ഥം ഐഷുവിന് കൃത്യമായി മനസ്സിലായി. അവൾ ഒന്ന് പുച്ഛിച്ചു തള്ളി.
”ഓ… നീ വലിയ കളിക്കാരൻ തന്നെ. പക്ഷേ ഇപ്പോൾ നിന്റെ ടീം അവിടെ കഷ്ടപ്പെടുകയാണ്, നീ പോയി അവരെ സഹായിക്ക്,” ഐഷു പറഞ്ഞു.
ഷാനി അവളുടെ വേഷത്തിലേക്ക് ഒന്ന് കണ്ണോടിച്ചു. ഫൈസിയുടെ ആ നീല ജേഴ്സി അവളുടെ ശരീരത്തിൽ വല്ലാതെ മുറുകി നിൽക്കുന്നു. “സഹായിക്കാം… പക്ഷേ അതിനേക്കാൾ വലിയൊരു കാഴ്ച ഇവിടെയുള്ളപ്പോൾ ഞാൻ എങ്ങനെ പോകും? ഐഷൂ… സത്യം പറയാലോ, ഈ ജേഴ്സിയിൽ നിന്നെ കാണാൻ ഒരു പ്രത്യേക ചന്തമുണ്ട്. പ്രത്യേകിച്ച് ആ ചുവന്ന സ്ട്രാപ്പുകൾ പുറത്തേക്ക് കാണുമ്പോൾ… നീ ഇന്ന് ആരെയും കൊലപ്പെടുത്താൻ ഉറച്ചാണോ വന്നിരിക്കുന്നത്?”
