മധുര പതിനെട്ടിൽ ആയിഷ 7 [ഗില്ലി ബാല] 135

​​ആമി കണ്മുന്നിൽ നിന്നും മറഞ്ഞതും ഗാലറിയിലെ ആൾക്കൂട്ടത്തിനിടയിലൂടെ ഷാനി ഐഷുവിന്റെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു വന്നു.

അവന്റെ നടപ്പിലും നോട്ടത്തിലും ഒരു പ്രത്യേക വേഗതയുണ്ടായിരുന്നു. ഐഷുവിന്റെ അടുത്തെത്തിയതും യാതൊരു അനുവാദവും ചോദിക്കാതെ അവൻ അവളുടെ തൊട്ടടുത്ത് വന്നിരുന്നു.

ഷാനിയുടെ ശരീരത്തിൽ നിന്നുള്ള ആ വിയർപ്പിന്റെയും പെർഫ്യൂമിന്റെയും ഗന്ധം ഐഷുവിൽ ഇന്നലത്തെ ഓർമ്മകൾ ഉണർത്തി.

​”എന്താ ഐഷൂ… ഒറ്റയ്ക്കിരുന്ന് കളി കാണുകയാണോ? ആമി നിന്നെ ഇട്ടിട്ട് പോയല്ലേ?” അവൻ ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു.

​ഐഷു അവനെ ഒന്ന് നോക്കി. “നീ എന്താ ഇവിടെ? നിനക്ക് മാച്ച് ഇല്ലേ? എല്ലാവരും ഗ്രൗണ്ടിൽ ഓടുമ്പോൾ നീ എന്തിനാ ഇവിടെ വന്നിരിക്കുന്നത്?”

​ഷാനി ഗാലറിയിലെ പടികളിൽ കാൽ കയറ്റി വെച്ച് സുഖമായി ഒന്നിരുന്നു. എന്നിട്ട് അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി പതുക്കെ പറഞ്ഞു,

“എനിക്ക് ഈ ടീമിൽ മാച്ച് ഒന്നുമില്ലെടി. എന്റെ കളി ഈ ഗ്രൗണ്ടിലല്ല, വേറെ എവിടെയോ ആണ്. അത് കളിക്കാൻ അറിയുന്നവർ കൂടെയുണ്ടെങ്കിൽ ഞാൻ എന്നും റെഡിയാണ്.”

അവന്റെ വാക്കുകളിലെ അർത്ഥം ഐഷുവിന് കൃത്യമായി മനസ്സിലായി. അവൾ ഒന്ന് പുച്ഛിച്ചു തള്ളി.

​”ഓ… നീ വലിയ കളിക്കാരൻ തന്നെ. പക്ഷേ ഇപ്പോൾ നിന്റെ ടീം അവിടെ കഷ്ടപ്പെടുകയാണ്, നീ പോയി അവരെ സഹായിക്ക്,” ഐഷു പറഞ്ഞു.

​ഷാനി അവളുടെ വേഷത്തിലേക്ക് ഒന്ന് കണ്ണോടിച്ചു. ഫൈസിയുടെ ആ നീല ജേഴ്സി അവളുടെ ശരീരത്തിൽ വല്ലാതെ മുറുകി നിൽക്കുന്നു. “സഹായിക്കാം… പക്ഷേ അതിനേക്കാൾ വലിയൊരു കാഴ്ച ഇവിടെയുള്ളപ്പോൾ ഞാൻ എങ്ങനെ പോകും? ഐഷൂ… സത്യം പറയാലോ, ഈ ജേഴ്സിയിൽ നിന്നെ കാണാൻ ഒരു പ്രത്യേക ചന്തമുണ്ട്. പ്രത്യേകിച്ച് ആ ചുവന്ന സ്ട്രാപ്പുകൾ പുറത്തേക്ക് കാണുമ്പോൾ… നീ ഇന്ന് ആരെയും കൊലപ്പെടുത്താൻ ഉറച്ചാണോ വന്നിരിക്കുന്നത്?”