മധുര പതിനെട്ടിൽ ആയിഷ 8 [ഗില്ലി ബാല] 166

​പിന്നീട് അവർ ഉണരുന്നത് 3 മണിയായപ്പോഴാണ്. അജു ഏതു നിമിഷവും മടങ്ങി വന്നേക്കാം എന്ന ചിന്ത അവരുടെ ഉള്ളിലുണ്ടായിരുന്നു. എങ്കിലും, വേർപിരിയാൻ മടിയുള്ളതുപോലെ ഫൈസി അവളെ വീണ്ടും തന്റെ കൈക്കരുത്തിൽ ഒതുക്കി.

“ഇത് അവസാനത്തേത്… ഇതിനുശേഷം നമുക്ക് എഴുന്നേൽക്കാം,” അവൻ അവളുടെ കഴുത്തിൽ മുഖം അമർത്തിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

​3 മണിയുടെ ആ നിമിഷങ്ങളിൽ അവർക്കിടയിൽ വല്ലാത്തൊരു ആവേശം നിറഞ്ഞു. അജു വരുന്നതിന് മുൻപുള്ള ആ അവസാന നിമിഷങ്ങൾ അവർ പരമാവധി ആഘോഷമാക്കി.

ഐഷുവിന്റെ തളർച്ചയെ വകവെക്കാതെ ഫൈസി ആഞ്ഞു ചലിച്ചു. അവളുടെ ശിൽക്കാരങ്ങളും അവന്റെ കിതപ്പും ആ മുറിയെ വീണ്ടും പ്രകമ്പനം കൊള്ളിച്ചു. ഒടുവിൽ, പൂർണ്ണമായും തളർന്ന്, ആത്മസംതൃപ്തിയോടെ അവർ പരസ്പരം കെട്ടിപ്പിടിച്ചു കിടന്നു. ആ ദിവസം അവർക്ക് സ്വന്തമായിരുന്നു, ലോകം അറിയാത്ത അവരുടെ മാത്രമായ രഹസ്യങ്ങളുടെ ദിവസം.

​3 മണിയുടെ ആ വന്യമായ ലഹരിക്ക് ശേഷം രണ്ടുപേരും കട്ടിലിൽ തളർന്നു കിടക്കുകയായിരുന്നു. ഐഷു പതുക്കെ ഫൈസിയുടെ നെഞ്ചിൽ വിരലുകൾ ചലിപ്പിച്ചു. അവളുടെ മുടിയിഴകൾ അവന്റെ മുഖത്ത് തട്ടി ഇക്കിളിപ്പെടുത്തുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

​”ഇക്കൂ… ഇങ്ങനെ കിടന്നാൽ മതിയോ? സമയം എത്രയായി എന്ന് നോക്കിയേ. നമുക്ക് വല്ലതും വെച്ചുണ്ടാക്കി കഴിക്കേണ്ടേ? വിശന്നിട്ട് എനിക്ക് വയ്യ,” ഐഷു അവനെ നോക്കി കൊഞ്ചലോടെ ചോദിച്ചു.