ഫൈസി ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ അവളെ തന്റെ കൈക്കരുത്തിൽ ഒന്നുകൂടി ചേർത്തുപിടിച്ചു. “എനിക്ക് വിശന്നപ്പോഴൊക്കെ ഞാൻ എടുത്തു കഴിച്ചല്ലോ മോളെ… ഇത്രയും നേരം ഞാൻ കഴിച്ചത് പിന്നെ എന്തായിരുന്നു?” അവൻ അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി അർത്ഥം വെച്ച് പറഞ്ഞു.
ഐഷുവിന്റെ മുഖം ചുവന്നു തുടുത്തു. അവൾ അവന്റെ നെഞ്ചിൽ പതുക്കെ ഒന്ന് ഇടിച്ചു. “പോ ഇക്കൂ… എപ്പോഴും ഓരോ കുസൃതികൾ. ഞാൻ ശരിക്കും വിശപ്പിന്റെ കാര്യമാ പറഞ്ഞത്. ഉച്ചയ്ക്ക് നമ്മൾ ഒന്നും കഴിച്ചില്ലല്ലോ.”
”ശരിയാ, എനിക്കും ഇപ്പോൾ നല്ല വിശപ്പ് തോന്നുന്നുണ്ട്,” ഫൈസി എഴുന്നേറ്റിരുന്ന് അവളുടെ തോളിൽ കൈവെച്ചു. “പക്ഷേ ഇന്ന് ഇനി നീ അടുക്കളയിൽ കയറി കഷ്ടപ്പെടണ്ട. നമ്മൾ ഇന്ന് പണിയെടുത്തത് മതി. ഞാൻ സ്വിഗ്ഗിയിൽ വല്ലതും ഓർഡർ ചെയ്യാം. നിനക്ക് എന്ത് വേണം?”
”എനിക്ക് നല്ല മസാല ദോശയും ചായയും മതി. അതാകുമ്പോൾ വയറിന് സുഖമുണ്ടാകും,” അവൾ പറഞ്ഞു. ഫൈസി ഉടനെ ഫോണെടുത്ത് ഭക്ഷണം ഓർഡർ ചെയ്തു.
കുറച്ചു നേരം കൂടി അവർ പല കാര്യങ്ങളും സംസാരിച്ച് അവിടെയിരുന്നു. ബാംഗ്ലൂരിലെ വിശേഷങ്ങളും നാട്ടിലെ മാറ്റങ്ങളും ഒക്കെ അവർക്കിടയിൽ നിറഞ്ഞു. ഇടയ്ക്ക് ഫൈസി അവളെ ചേർത്തുപിടിച്ച് ഉമ്മ വെക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
”അജു വരാൻ സമയമായി ഐഷൂ… നീ വേഗം പോയി ഒന്ന് ഫ്രഷ് ആകൂ. നിന്റെ മുഖത്ത് നോക്കിയാൽ തന്നെ അറിയാം നമ്മൾ ഇവിടെ എന്താ ചെയ്തതെന്ന്,” ഫൈസി അവളെ കളിയാക്കി.
