മാളവിക: “സാരമില്ല സാർ… അത് പോയി.
വിനോദ് സാർ സ്റ്റാഫ് റൂമിന്റെ കോണിലുള്ള വാഷ് ബേസിനിലേക്ക് നടന്നു. മാളവികയും തന്റെ ഫയലുകൾ ഒതുക്കി വെച്ച് പതുക്കെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പുറകെ ചെന്നു. വിനോദ് സാർ കൈ കഴുകി ടാപ്പ് അടച്ച് പെട്ടെന്ന് തിരിഞ്ഞതും, തൊട്ടുപിന്നിൽ നിന്നിരുന്ന മാളവികയുടെ ദേഹത്ത് അദ്ദേഹം തട്ടി.
അപ്രതീക്ഷിതമായ ആ തിരിയലിൽ വിനോദ് സാറിന്റെ കൈമുട്ട് മാളവികയുടെ മൃദുവായ മുലകളിൽ ചെന്നു മുട്ടി. ഒരു നിമിഷം രണ്ടുപേരും നിശ്ചലമായിപ്പോയി. മാളവികയുടെ ശരീരത്തിലെ ആ മൃദുലത വിനോദ് സാറിന്റെ കൈമുട്ടിലൂടെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഉള്ളിലേക്ക് ഒരു മിന്നൽ പിണർ പോലെ പാഞ്ഞു കയറി.
മാളവിക: (മുഖത്ത് ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ) “അയ്യോ… സോറി സാർ! ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചില്ല.”
വിനോദ് സാർ: (ഒരു കുസൃതിച്ചിരിയോടെ അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി) “അയ്യോ സോറി ടീച്ചറെ… ഞാനും കണ്ടില്ല. ടീച്ചർക്ക് വേദനിച്ചോ? ഞാൻ പെട്ടെന്ന് തിരിഞ്ഞപ്പോൾ തട്ടിയതാ…”
അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചോദ്യത്തിൽ ഒരുതരം ആകുലതയേക്കാൾ ഉപരി വല്ലാത്തൊരു വശ്യതയുണ്ടായിരുന്നു. മാളവിക തന്റെ സാരിത്തുമ്പ് ഒന്നുകൂടി മുറുക്കിപ്പിടിച്ച് അദ്ദേഹത്തെ നോക്കി ഒന്ന് ആഞ്ഞു ശ്വസിച്ചു.
മാളവിക: “ഇല്ല സാർ… എനിക്ക് വേദനയൊന്നുമില്ല. സാർ എന്തിനാ ഇങ്ങനെ പേടിക്കുന്നത്?”
അവൾ പതുക്കെ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അദ്ദേഹത്തെ കടന്നുപോയി കൈ കഴുകാനായി ബേസിനിലേക്ക് അടുത്തു. വിനോദ് സാർ അവിടെത്തന്നെ നിന്ന് അവളുടെ ആ വയലറ്റ് സാരിയിൽ തിളങ്ങുന്ന അരക്കെട്ടും നടക്കുമ്പോഴുള്ള ആ ചലനങ്ങളും കണ്ണിമയ്ക്കാതെ നോക്കി നിന്നു.
