ശ്യാം പതുക്കെ തന്റെ കൈകൾ മാളവികയുടെ തോളിലൂടെ തലയിലേക്ക് എത്തിച്ചു. അവളുടെ മുടിയിലെ ഒരു ഇഴ ഒതുക്കി വെക്കാനെന്ന വ്യാജേന അവൻ അവളുടെ കഴുത്തിലെ മൃദുവായ ചർമ്മത്തിൽ വിരലുകൾ കൊണ്ട് തലോടി.
മാളവിക: (പതിഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ) “ശ്യാം… എന്താ ഈ കാണിക്കുന്നത്? ആരെങ്കിലും കാണും.”
അവളുടെ ആ വാക്കുകളിൽ വലിയൊരു ദേഷ്യമൊന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. മറിച്ച് ഒരുതരം കീഴടങ്ങലിന്റെ ഭാവമായിരുന്നു. അത് മനസ്സിലാക്കിയ ദീപക് അവളുടെ സാരിയുടെ തലപ്പ് പതുക്കെ ഒന്ന് നീക്കി. അവളുടെ വയറിലെ വെളുത്ത ചർമ്മവും ആഴമുള്ള പൊക്കിൾച്ചുഴിയും ഇപ്പോൾ അവരുടെ മുന്നിൽ പൂർണ്ണമായും തുറക്കപ്പെട്ടു.
ദീപക് ആ വിടവിലൂടെ അവളുടെ പൊക്കിൾച്ചുഴിയുടെയും അരക്കെട്ടിന്റെയും ക്ലോസപ്പ് ചിത്രങ്ങൾ ഫോണിൽ പകർത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നു.അപ്പോഴാണ് ദൂരെ വരാന്തയിലൂടെ മറ്റൊരു ടീച്ചർ നടന്നു പോകുന്നത് കണ്ടത്. മാളവിക പെട്ടെന്ന് സ്വബോധത്തിലേക്ക് തിരിച്ചു വന്നു. അവൾ വേഗം എഴുന്നേറ്റ് സാരിയുടെ തലപ്പ് നന്നായി വലിച്ചു പുതച്ചു.
മാളവിക: “മതി… ബാക്കി നമുക്ക് നാളെ നോക്കാം. എല്ലാവരും ഒന്ന് മിണ്ടാതിരിക്കൂ.”
അവൾ തന്റെ ടേബിളിലേക്ക് നടന്നു പോകുമ്പോൾ ദീപക്കും ശ്യാമും ഫോണിലെ ചിത്രങ്ങൾ നോക്കി ആവേശത്തോടെ ചിരിച്ചു.
ടീച്ചർ 1: “എന്താ മാളവിക, ആ ക്ലാസ്സ് എങ്ങനെ ഉണ്ടായിരുന്നു? സൗമ്യ പോയതുകൊണ്ട് നീ പെട്ടുപോയല്ലേ?”
മാളവിക: “അതെയതെ, കുറച്ച് ബുദ്ധിമുട്ടായിരുന്നു. പിള്ളേരൊക്കെ നല്ല ഉഷാറിലാണ്.”
അവർ തമ്മിൽ ചെറിയ വിശേഷങ്ങൾ പങ്കുവെച്ച് നടക്കുമ്പോഴേക്കും അടുത്ത ബെല്ലടിച്ചു. അതോടെ വരാന്തയിലെ തിരക്ക് കൂടി.
