അയാൾ പോയതും മാളവിക വേഗം ബാത്റൂമിനുള്ളിലേക്ക് കയറി. അവിടെ കണ്ട കാഴ്ച അവളെ തളർത്തിക്കളഞ്ഞു. അവൾ അലക്കി വെക്കാനായി ഇട്ടിരുന്ന അടിവസ്ത്രങ്ങൾ ഇരിക്കുന്ന ബക്കറ്റിലെ വസ്ത്രങ്ങൾ ആരോ വലിച്ചു വാരി ഇട്ടിരിക്കുന്നു. അവളുടെ ആ ക്രീം കളർ ബ്രായൊക്കെ ബക്കറ്റിന് പുറത്ത് നനഞ്ഞ നിലയിലായിരുന്നു. ആരോ അവ എടുത്ത് പരിശോധിച്ചതുപോലെ!
മുറിയിൽ തിരിച്ചെത്തി വാതിലടച്ച് അവൾ വേഗം വിനോദ് സാറിനെ വിളിച്ചു. കുറച്ചു നേരത്തെ കാത്തിരിപ്പിന് ശേഷം സാർ ഫോൺ എടുത്തു.
മാളവിക: “സാർ… എന്താ ഇന്ന് വരാതിരുന്നത്? എന്നോടൊന്ന് പറയാമായിരുന്നില്ലേ? ഞാൻ സ്കൂളിൽ ചെന്നപ്പോഴാണ് സാർ ലീവാണെന്ന കാര്യം അറിയുന്നത്.”
അവളുടെ ശബ്ദത്തിലെ സങ്കടം വിനോദ് സാറിന് പെട്ടെന്ന് മനസ്സിലായി.
വിനോദ് സാർ: “അയ്യോ മാളവിക… ക്ഷമിക്കണം. പെട്ടെന്ന് ഒരു തിരക്കായിപ്പോയി.
വൈഫിന്റെ അമ്മയ്ക്ക് ഒട്ടും സുഖമില്ലായിരുന്നു, അവരെയും കൊണ്ട് ഹോസ്പിറ്റലിൽ വരേണ്ടി വന്നു. ഞാൻ മെസ്സേജ് അയക്കാൻ വിചാരിച്ചതാണ്, പക്ഷെ അവിടെ നല്ല തിരക്കായിരുന്നു. നീ ഇപ്പോൾ എവിടെയാ? സ്കൂളിലാണോ?”
മാളവിക: “അല്ല സാർ… എനിക്ക് അവിടെ നിൽക്കാൻ ഒരു സുഖവും തോന്നിയില്ല. ഞാൻ ഹാഫ് ഡേ ലീവ് എടുത്ത് വീട്ടിൽ വന്നു. ഇവിടെ വന്നപ്പോഴത്തെ അവസ്ഥ അതിലും കഷ്ടമാണ് സാർ…”
മാളവിക: “അമ്മയ്ക്ക് ഇപ്പോൾ എങ്ങനെയുണ്ട് സാർ? കുറവുണ്ടോ?”
വിനോദ് സാർ: “അമ്മയെ ഹോസ്പിറ്റലിൽ അഡ്മിറ്റ് ചെയ്തിരിക്കുകയാണ്. ഞാൻ ഇപ്പോൾ വീട്ടിലേക്ക് ഒന്ന് വന്നതാ, കുറച്ച് സാധനങ്ങൾ എടുത്ത് ഉടനെ തിരിച്ചു പോകണം.
മാളവിക: ” സാർ ഇപ്പോൾ തിരക്കിലല്ലേ.
