സാരി ഉടുക്കുന്നതിനിടയിൽ മാളവികയുടെ കൈകൾ ഒന്ന് നിശ്ചലമായി.
മാളവിക: “രാഹുൽ, നിനക്കും അത് സമ്മതമാണോ? ഓരോരോ പണിക്കാർ നമ്മുടെ വീട്ടിൽ വന്നു നിൽക്കുന്നത് എനിക്ക് ഒട്ടും താൽപ്പര്യമില്ല. എനിക്ക് അവിടെ സമാധാനമായി നടക്കാൻ പോലും പറ്റില്ല. അച്ഛനോട് നീയൊന്ന് സംസാരിക്കില്ലേ?”
രാഹുലിന്റെ മുഖം പെട്ടെന്ന് മാറി. ശബ്ദത്തിൽ ദേഷ്യം പടർന്നു.
രാഹുൽ: “നീ എന്തിനാടി എപ്പോഴും ഇങ്ങനെ നെഗറ്റീവ് അടിക്കുന്നത്? അച്ഛൻ ഒരു കാര്യം പറഞ്ഞാൽ അത് അനുസരിച്ചാൽ മതി. പണിക്കാർ വന്നാൽ നിനക്ക് എന്താ കുഴപ്പം? നീ നിന്റെ മുറിയിൽ ഇരുന്നാൽ പോരേ? വെറുതെ ഓരോന്ന് പറഞ്ഞ് അച്ഛനെ ദേഷ്യം പിടിപ്പിക്കാൻ നിൽക്കണ്ട.”
മാളവിക: “എനിക്ക് പേടിയാണ് രാഹുൽ. ആ ജോസഫിന്റെ പണിക്കാർ ശരിയല്ലെന്ന് എനിക്ക് തോന്നുന്നു. നിനക്ക് എന്നെക്കുറിച്ച് ഒരു ചിന്തയുമില്ലേ?”
രാഹുൽ: “നിന്റെ ഈ പേടി എനിക്ക് മാറ്റാൻ പറ്റില്ല. അച്ഛൻ പറഞ്ഞതാണ് ശരി. അദ്ദേഹം അവിടെ താമസിക്കുന്നതല്ലേ, നിനക്ക് എന്തെങ്കിലും പ്രശ്നമുണ്ടെങ്കിൽ അദ്ദേഹം നോക്കിക്കോളും. വെറുതെ എന്റെ തല തിന്നാതെ ആ സാരി വേഗം ഉടുത്ത് സ്കൂളിൽ പോകാൻ നോക്ക്. എനിക്ക് ഇവിടെ വേറെ പണിയുണ്ട്.”
അത്രയും പറഞ്ഞ് രാഹുൽ ഫോൺ കട്ട് ചെയ്തു. മാളവികയുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു. വിനോദ് സാർ തന്റെ ഭാര്യയെ എത്ര ബഹുമാനത്തോടെയാണ് കാണുന്നത്! എന്നാൽ ഇവിടെ സ്വന്തം ഭർത്താവ് തന്റെ സുരക്ഷയെക്കാൾ വലുതായി കാണുന്നത് അച്ഛന്റെ തീരുമാനത്തെയും കുറച്ച് പണത്തെയുമാണ്.
സാരി ഉടുത്ത് കഴിഞ്ഞപ്പോഴേക്കും അവളുടെ മനസ്സ് ആകെ തകർന്നിരുന്നു. കണ്ണാടിയിൽ നോക്കിയപ്പോൾ മെറൂൺ സാരിയിൽ അതിസുന്ദരിയായിരിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും അവളുടെ ഉള്ളിൽ വലിയൊരു ഭയം ബാക്കിയായിരുന്നു. ജോസഫിന്റെ പണിക്കാർ വരുന്നതോടെ തന്റെ സ്വകാര്യത ഇല്ലാതാകുമെന്ന് അവൾക്ക് ഉറപ്പായിരുന്നു.
