അത് അവൾക്കു പുതുമയായിരുന്നു.
—
ആന്റോ വീണ്ടും മദ്യലഹരിയിൽ തിരിച്ചു വന്ന ഒരു രാത്രി, അവൻ വീണ്ടും തളർന്നു.ആ രാത്രി ആന്റോ കിടക്കയിൽ കിടന്നതുമുതൽ മദ്യത്തിന്റെ മണം മുറി നിറച്ചു. മേരി ജനൽ അല്പം തുറന്നു. കാറ്റ് അകത്ത് കയറി.
ഈ പ്രാവശ്യം അവൻ കണ്ണടച്ച് കിടന്നില്ല.
“നിനക്ക് വിഷമമുണ്ടോ?” അവൻ ചോദിച്ചു.
മേരി ഒരു നിമിഷം മിണ്ടാതെ നിന്നു.
“ഇല്ല,” അവൾ പറഞ്ഞു.
അവൻ അവളുടെ മുഖം നോക്കി.
“നിനക്ക് എന്നോട് ദേഷ്യമുണ്ടോ?.”
“ഇല്ല.”
“എനിക്കൊന്നും ശരിയല്ല മേരി. ഞാൻ… ഞാൻ പഴയപോലെ അല്ല.”
അവൾ അവന്റെ കൈ പിടിച്ചു.
“നമ്മൾ പഴയപോലെ ആകണമെന്നില്ല,” അവൾ പറഞ്ഞു. “പക്ഷേ ഒന്നു നോക്കണം. ഡോക്ടറെ കാണാം.”
അവൻ മറുപടി പറഞ്ഞില്ല.
ആന്റോ അവളെ കൈവശം വലിച്ചു.
“എന്താ ഇങ്ങനെ ദൂരെ കിടക്കുന്നത്?”
“ദൂരെ അല്ല.”
“അല്ലേ… എനിക്ക് അറിയാം. നീ ഇപ്പൊ എന്നെ കണ്ടാൽ മനംമാറ്റം വരും.”
അവൾ മിണ്ടാതെ കിടന്നു.
“നിനക്കറിയാമോ…” അവൻ വാക്കുകൾ ചുരുട്ടി പറഞ്ഞു, “നീ ഇപ്പൊ പഴയതിലേക്കാൾ കൂടി സുന്ദരി ആയിട്ടുണ്ട്. ആരെങ്കിലും നോക്കിയാൽ നോക്കി നിന്നോളും.”
“മിണ്ടാതെ ഉറങ്ങു ആന്റോച്ചാ ” അവൾ പറഞ്ഞു.
“എന്തിനാ? ഞാൻ നിന്റെ ഭർത്താവല്ലേ? ഞാൻ പറയാൻ പാടില്ലേ?”
അവൻ അവളുടെ മുഖം പിടിച്ച് തിരിച്ചു നോക്കി.
“നീ എനിക്കു മാത്രമല്ലേ? മറ്റാരും നോക്കരുത്.”
മേരിക്ക് അസ്വസ്ഥത.
“ആരും നോക്കില്ല.”
“നോക്കും,” അവൻ ചിരിച്ചു. “ആ തോട്ടത്തിലെ പയ്യൻ… അവൻ നോക്കുന്നത് ഞാൻ കണ്ടിട്ടുണ്ട്.”
bro, ജീവിതം നദി പോലെ എഴുതി തീർക്കുമോ
അടിപൊളി വണ്ടർ ❤️❤️
കാമമാണെന്ന് അറിയാം, താൻ മാത്രമല്ല അവനുള്ളതെന്നും. എന്നാലും ഉഷ്ണിക്കുന്ന ആ ശൂന്യത നികത്താൻ ഒരാളെത്തുമ്പോൾ ആരും അറിയാതെ വഴങ്ങി പോകും. പക്ഷെ ഇവരുടെ തുടക്കത്തിലെ സംഭാഷണങ്ങൾ സാഹിത്യം പോലെ തോന്നി, ആൻ്റപ്പൻ കുറേക്കൂടി സ്വാഭാവികമായി സംസാരിച്ചു.
വല്ലാത്ത ഒരു കുടുക്കാണിത്. പുരുഷന് നിമിഷനേരം കൊണ്ട് നാടുവിടാൻ കഴിയും, അവൾ അനങ്ങാപ്പാറയായി കുറ്റക്കാരിയായി അതേയിടത്ത് തന്നെ നീറിയൊടുങ്ങും. അങ്ങനെയൊന്നും കൊണ്ടെത്തിക്കല്ലേ വാണ്ടർ ചേട്ടാ. എവിടെയുമെത്തിക്കാതെ വഴിയിൽ നില്ക്കുന്നുണ്ട് നിങ്ങളുടെ മറ്റൊരു കഥ. അതൊന്നു മുഴുമിക്കുമോ..
good