മഞ്ഞു മൂടിയ പാപങ്ങൾ 1 [Dr. Wanderlust] 58

“എന്താ ഷിബിനേ… ഇങ്ങനെ നോക്കുന്നത്?” അവൾ വെറുതെ ചോദിച്ചു.

“അല്ല… ചേച്ചി ഈ വെയിലത്ത് ഇങ്ങനെ പണിയെടുത്താൽ കരിഞ്ഞു പോവില്ലേ എന്ന് നോക്കിയതാ. വീട്ടിൽ വേറെ ആരുമില്ലേ സഹായിക്കാൻ?”

“ആരുണ്ടാവാൻ… അങ്ങേര് വണ്ടി കേറി പോയാൽ പിന്നെ ഈ മണ്ണും ഞാനും മാത്രം.”

ഷിബിൻ ആ പാത്രം തിരിച്ചു കൊടുക്കുമ്പോൾ അവളുടെ വിരലുകളിൽ അവന്റെ കൈ പതുക്കെ ഉരസി. അവൾ പെട്ടെന്ന് കൈ പിൻവലിച്ചു.

“ആന്റോച്ചൻ ഭാഗ്യവാനാ…” അവൻ പതുക്കെ പറഞ്ഞു.

“എന്തിന്?”

“ഇത്രയും നല്ലൊരു സുന്ദരി വീട്ടിലുണ്ടല്ലോ… എന്നിട്ടും ആ മനുഷ്യൻ എപ്പോഴും വണ്ടിയിൽ തന്നെയാണല്ലോ.”

മേരി ഒന്ന് ചിരിച്ചു. “സുന്ദരിയോ ? ഈ പ്രായമായ സാധനമാണോ നിനക്ക് സുന്ദരി ?”

“തുരുമ്പിച്ചതല്ല… മിനുക്കി എടുത്താൽ മിന്നുന്ന സാധനമാണ്. പക്ഷേ ആർക്കും അതിന് സമയമില്ലെന്ന് മാത്രം.”

അവൾക്ക് ആ സംസാരം ഇഷ്ടപ്പെട്ടോ ഇല്ലയോ എന്ന് അവൾക്ക് തന്നെ നിശ്ചയമില്ലായിരുന്നു. പക്ഷേ ആ വാക്കുകളിൽ ഒരുതരം കൗതുകം ഉണ്ടായിരുന്നു.

കുറച്ചു ദിവസങ്ങൾക്ക് ശേഷം ഷിബിൻ ഒരു കവർ ഏലക്കായയുമായി അവളുടെ അടുക്കളവാതിൽക്കൽ വന്നു.

അവൻ പതുക്കെ നടന്ന് അകത്തേക്ക്കയറി. അവന്റെ സംസാരത്തിന് ഒരു പ്രത്യേക താളമുണ്ട്. സാധാരണക്കാരുടെ പരുക്കൻ ഭാഷയാണെങ്കിലും അതിനുള്ളിൽ എന്തോ ഒളിപ്പിച്ചുവെച്ചതുപോലെ.

“ചേച്ചി… ഇത് വെച്ചോ. തോട്ടത്തിൽ നിന്ന് കിട്ടിയതാ. നല്ല ഒന്നാംതരം സാധനം.”

“എന്തിനാടാ ഇതൊക്കെ?”