മേരി ഒന്ന് തരിച്ചുനിന്നു. ആരും ഇതുവരെ തന്നോട് ഇത്രയും പച്ചയായി സംസാരിച്ചിട്ടില്ല.
ഗ്രാമത്തിലെ ആളുകൾ കുട്ടികളില്ലാത്തതിനെ കുറിച്ചാണ് ചോദിക്കാറുള്ളത്. പക്ഷേ ഷിബിൻ ചോദിക്കുന്നത് അവളുടെ ഉള്ളിലെ ആഗ്രഹങ്ങളെ കുറിച്ചാണ്.
അവൾ മിണ്ടാതെ ഇരുന്നു. അവന്റെ കൈകൾ പതുക്കെ അവളുടെ മുട്ടിന് മുകളിലേക്ക് നീങ്ങി. ഇത്തവണ അവൾ തടഞ്ഞില്ല.
ഹൈറേഞ്ചിലെ തണുത്ത കാറ്റ് ആ വരാന്തയിലൂടെ കടന്നുപോയി. പക്ഷേ അവരുടെ ഇടയിൽ ഒരു ചൂട് പടരുകയായിരുന്നു.
അവന്റെ കൈകൾ അവളുടെ തുടയിടുക്കിലേക്കെത്തിയതും മേരി പെട്ടെന്നവനെ തടഞ്ഞു… ആ രാത്രിയും വേറൊന്നും സംഭവിക്കാതെ കടന്ന് പോയി.
————————————————————-
ഒറ്റപ്പെട്ട വീട്. പാണ്ടി ലോറി പോയിട്ട് നാല് ദിവസമായി. മഞ്ഞുവീണു തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. ഷിബിൻ വരാന്തയുടെ പടിയിൽ ഇരിക്കുന്നു, മേരി ഉമ്മറത്ത് തുണി മടക്കുകയാണ്.
“ചേച്ചി, ഇന്നും വന്നില്ലേ മൂപ്പര്? ലോറി പൊള്ളാച്ചിക്ക് വിട്ടതാണോ?”
മേരി ഒന്ന് നെടുവീർപ്പിട്ടു. “അങ്ങേരുടെ ഒരു കാര്യം നിനക്കറിയില്ലേ ഷിബിനേ… വണ്ടി എവിടെയെങ്കിലും ഒതുക്കി അടിച്ചു പൂസായി കിടക്കുന്നുണ്ടാകും. വന്നിട്ട് വേണം എനിക്ക് സമാധാനം കളയാൻ.”
“അതാ ഞാൻ പറഞ്ഞത്… ചേച്ചിക്ക് ഈ പ്രായത്തിൽ അനുഭവിക്കേണ്ട തളർച്ചയല്ല ഇത്. ഈ തണുപ്പത്ത് ഇങ്ങനെ ഒറ്റയ്ക്ക്…” അവൻ സംസാരം പാതിയിൽ നിർത്തി അവളെ ഉറ്റുനോക്കി.
“എന്ത് ചെയ്യാനാടാ… എന്റെ വിധി. കെട്ടിയവൻ കുടിച്ചു തീർക്കുന്നു, ബാക്കി ഞാൻ സഹിക്കുന്നു.”

bro, ജീവിതം നദി പോലെ എഴുതി തീർക്കുമോ
അടിപൊളി വണ്ടർ ❤️❤️
കാമമാണെന്ന് അറിയാം, താൻ മാത്രമല്ല അവനുള്ളതെന്നും. എന്നാലും ഉഷ്ണിക്കുന്ന ആ ശൂന്യത നികത്താൻ ഒരാളെത്തുമ്പോൾ ആരും അറിയാതെ വഴങ്ങി പോകും. പക്ഷെ ഇവരുടെ തുടക്കത്തിലെ സംഭാഷണങ്ങൾ സാഹിത്യം പോലെ തോന്നി, ആൻ്റപ്പൻ കുറേക്കൂടി സ്വാഭാവികമായി സംസാരിച്ചു.
വല്ലാത്ത ഒരു കുടുക്കാണിത്. പുരുഷന് നിമിഷനേരം കൊണ്ട് നാടുവിടാൻ കഴിയും, അവൾ അനങ്ങാപ്പാറയായി കുറ്റക്കാരിയായി അതേയിടത്ത് തന്നെ നീറിയൊടുങ്ങും. അങ്ങനെയൊന്നും കൊണ്ടെത്തിക്കല്ലേ വാണ്ടർ ചേട്ടാ. എവിടെയുമെത്തിക്കാതെ വഴിയിൽ നില്ക്കുന്നുണ്ട് നിങ്ങളുടെ മറ്റൊരു കഥ. അതൊന്നു മുഴുമിക്കുമോ..
good