“കൈ വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടല്ലോ… തണുത്തിട്ടാണോ അതോ പേടിച്ചിട്ടാണോ?”
“എനിക്ക്… എനിക്ക് പേടിയൊന്നുമില്ല.” മേരിയുടെ ശബ്ദം താഴ്ന്നു.
“എന്നാൽ പിന്നെ എന്തിനാ ഇങ്ങനെ മാറി നിൽക്കുന്നത്? ലോറി ഡ്രൈവർമാർക്ക് കിട്ടാത്ത ഒരു സുഖം ഞാൻ തരാം. വണ്ടി ഓടിക്കുന്നത് പോലെയല്ല ഇത്… പതുക്കെ, ആസ്വദിച്ച്…”
അവൻ അവളുടെ അരക്കെട്ടിൽ കൈ വെച്ചു. അവൾ ഒന്ന് ഞെട്ടി, പക്ഷേ അവനെ തള്ളിമാറ്റിയില്ല.
“ഷിബിനേ… അരുതാത്തത് വല്ലതും…”
“അരുതാത്തത് ഒന്നും നമ്മൾ ചെയ്യുന്നില്ല ചേച്ചി. നിങ്ങൾക്ക് ആവശ്യമുള്ളത് ഞാൻ തരുന്നു, എനിക്ക് വേണ്ടത് നിങ്ങളും. ഇതിൽ ആർക്കും ഒരു നഷ്ടവുമില്ലല്ലോ.”
അവൻ അവളുടെ കഴുത്തിന് പിന്നിൽ മുഖം അമർത്തി. ഹൈറേഞ്ചിലെ മഞ്ഞിനേക്കാൾ ചൂടുള്ള അവന്റെ ശ്വാസം അവൾ അറിഞ്ഞു.
ഒരു നിമിഷം അവളൊന്ന് വിറച്ചു. പിന്നെ പെട്ടെന്ന് മാറി.
“ഡാ ഇതൊന്നും വേണ്ട.. നീയിപ്പോ പോ..”
“ചേച്ചി ഞാൻ..”
“വേണ്ട.. നീയിപ്പോൾ പോ ഷിബിനെ..”
അവൾ അകത്തു കയറി വാതിലടച്ചു.
പിന്നീട് മൂന്നു നാലു ദിവസം അവനെ കണ്ടില്ല..
————————————————————-
രാവിലെ തന്നെ ആന്റോച്ഛൻ ലോറിയുമായി പോയി. തലേന്നത്തെ സംഭവം മേരിയുടെ മനസ്സിൽ കിടന്നു. എന്നാൽ അന്നത്തെ ദിവസം ഷിബിനെ അവിടെങ്ങും കണ്ടില്ല.
ഹൈറേഞ്ചിലെ പകലുകൾക്ക് വലിയ ദൈർഘ്യമില്ല. അഞ്ചുമണി കഴിയുമ്പോഴേക്കും മൂടൽമഞ്ഞ് മലയിറങ്ങി വരും.
മേരി അടുക്കളവാതിൽക്കൽ നിന്ന് പുറത്തെ പറമ്പിലേക്ക് നോക്കി. പത്തു വർഷമായി ഈ കാഴ്ച കാണാൻ തുടങ്ങിയിട്ട്. ആന്റോച്ചൻ ലോറി എടുത്തു പോയാൽ പിന്നെ ഈ നാല് ചുവരുകൾക്ക് കാവലിരിക്കുക എന്നതാണ് അവളുടെ പണി.
bro, ജീവിതം നദി പോലെ എഴുതി തീർക്കുമോ
അടിപൊളി വണ്ടർ ❤️❤️
കാമമാണെന്ന് അറിയാം, താൻ മാത്രമല്ല അവനുള്ളതെന്നും. എന്നാലും ഉഷ്ണിക്കുന്ന ആ ശൂന്യത നികത്താൻ ഒരാളെത്തുമ്പോൾ ആരും അറിയാതെ വഴങ്ങി പോകും. പക്ഷെ ഇവരുടെ തുടക്കത്തിലെ സംഭാഷണങ്ങൾ സാഹിത്യം പോലെ തോന്നി, ആൻ്റപ്പൻ കുറേക്കൂടി സ്വാഭാവികമായി സംസാരിച്ചു.
വല്ലാത്ത ഒരു കുടുക്കാണിത്. പുരുഷന് നിമിഷനേരം കൊണ്ട് നാടുവിടാൻ കഴിയും, അവൾ അനങ്ങാപ്പാറയായി കുറ്റക്കാരിയായി അതേയിടത്ത് തന്നെ നീറിയൊടുങ്ങും. അങ്ങനെയൊന്നും കൊണ്ടെത്തിക്കല്ലേ വാണ്ടർ ചേട്ടാ. എവിടെയുമെത്തിക്കാതെ വഴിയിൽ നില്ക്കുന്നുണ്ട് നിങ്ങളുടെ മറ്റൊരു കഥ. അതൊന്നു മുഴുമിക്കുമോ..
good