മഞ്ഞു മൂടിയ പാപങ്ങൾ 1 [Dr. Wanderlust] 58

“ഇന്നലെ രാത്രി പറഞ്ഞു നിർത്തിയ വർത്തമാനം ബാക്കി പറയണ്ടേ? ചേച്ചിക്ക് ഇപ്പോഴും ആ പേടി മാറിയിട്ടില്ലല്ലേ?”

അവൻ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി നിന്നു. മേരിയുടെ ശ്വാസം നിലച്ചു. “ഷിബിനേ… അത്… അത് അബദ്ധം പറ്റിയതാ. നമുക്ക് ഇത് ഇവിടെ നിർത്താം. ആന്റോച്ചൻ വന്നാൽ…”

ഷിബിൻ അവളുടെ ചുണ്ടിൽ വിരൽ വെച്ചു. “ആന്റോച്ചൻ വന്നാൽ അയാൾ കുടിച്ച് ബോധമില്ലാതെ കിടക്കും. ചേച്ചി വീണ്ടും ആ പഴയ തണുപ്പിലേക്ക് പോകും. അത് വേണോ? ചേച്ചിയുടെ ഈ ശരീരം ഇന്നലെ പറഞ്ഞത് വേറെ ഒന്നാണല്ലോ.”

മേരിക്ക് മറുപടി ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. അവൻ പറയുന്നത് സത്യമാണെന്ന് അവളുടെ ഉള്ളം മന്ത്രിച്ചു. ആ പത്തു വർഷത്തെ ദാമ്പത്യത്തിൽ ആന്റോ നൽകിയത് സംരക്ഷണമായിരുന്നു, പക്ഷേ ഷിബിൻ നൽകുന്നത് ജീവനാണ്.

“അകത്തേക്ക് വാ… ആരെങ്കിലും കണ്ടാൽ കഥ മാറും,” അവൾ അവനെ അടുക്കളയിലേക്ക് നയിച്ചു.

അടുക്കളയിൽ കത്തുന്ന അടുപ്പിന്റെ ചൂട്. മേരി കാപ്പി തിളപ്പിക്കാൻ തുടങ്ങി. ഷിബിൻ പുറകിലൂടെ വന്ന് അവളുടെ അരക്കെട്ടിൽ കൈകൾ ചുറ്റി.

“ഷിബിനേ… വേണ്ട… പണിക്ക് പോകേണ്ടതല്ലേ?”

“പണി ഇവിടെയല്ലേ ചേച്ചി ഉള്ളത്? ആ തോട്ടത്തിലെ ഏലച്ചെടികൾക്ക് ചേച്ചിയുടെ ഈ ശരീരത്തിന്റെ അത്രയും മണമില്ല.” അവൻ അവളുടെ തോളിൽ മുഖം അമർത്തി പച്ചയായി പറഞ്ഞു.

“നിനക്ക് നാണമൊന്നുമില്ലെടാ ? ഞാൻ നിന്റെ ചേച്ചിയെപ്പോലെയല്ലേ?” അവൾ ദുർബലമായി ചോദിച്ചു.

“ചേച്ചിയാണെങ്കിൽ ഇന്നലെ രാത്രി എന്നെ ഇങ്ങനെ മുറുക്കി പിടിക്കില്ലായിരുന്നു. നമ്മൾക്കിടയിൽ ഇപ്പോൾ ആ ബന്ധമില്ല മേരി… നമ്മൾ വെറും ആണു പെണ്ണുമാണ്. ഈ ഹൈറേഞ്ചിലെ കാറ്റ് പോലെ, മഴ പോലെ സ്വാഭാവികമായ ഒന്ന്.”