ആന്റോ: “ഈ വീടും നിന്റെ ഈ സൗകര്യങ്ങളും ഒക്കെ ഞാൻ ഉണ്ടാക്കിയതല്ലേ? എന്നെപ്പോലെ നോക്കാൻ വേറെ ആളെ കിട്ടില്ല നിനക്ക്.”
അവൾ: “അതൊക്കെ ശരിയാ. നീ വീടുണ്ടാക്കി, ഭക്ഷണം തരുന്നുണ്ട്. പക്ഷേ ആന്റോച്ചാ … വയർ നിറയുന്നത് കൊണ്ട് മാത്രം ജീവിതം തീരുന്നില്ലല്ലോ. നീ ഒരു കാര്യം മനസ്സിലാക്കണം, മുപ്പത്കഴിഞ്ഞ ഒരു പെണ്ണിന് വേണ്ടത് നിന്റെ ഈ അധികാരമല്ല. അതല്ലാത്ത ചിലതുണ്ട്.”
ആന്റോ: “പിന്നെന്താ നിനക്ക് വേണ്ടത്? കൂടുതൽ പണമോ അതോ വേറെ വല്ലതുമോ?”
അവൾ (അവന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി): “പണമല്ല. എന്നെ ഒന്ന് ശരിക്കും തൊടാൻ പോലും നിനക്ക് അറിയില്ലെന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞാൽ നീ സഹിക്കുമോ? നിന്റെ ആ പഴയ അഹങ്കാരം കൊണ്ട് എന്റെ ഈ ചൂട് മാറ്റാൻ പറ്റില്ല.”
ആന്റോ : “ആര് പറഞ്ഞൂ.. നീ ഇങ്ങോട്ട് വാടീ മേരിപ്പെണ്ണേ..ഞാൻ കാണിച്ചു തരാം.”
ആന്റോ ശ്രമിച്ചു. അവന്റെ കൈകൾ മന്ദഗതിയിൽ അവളെ തേടി. അവൾ കണ്ണടച്ചു. മനസിൽ ഒരുതരം പ്രതീക്ഷ — ഇന്ന് ഒന്നു വ്യത്യസ്തമാകുമോ? ഇന്ന് അവൻ മദ്യത്തിന്റെ മറ കടന്ന് വരുമോ?. അവളുടെ മേനി അവന്റെ പരുക്കൻ കൈയിൽ കിടന്നു പിടഞ്ഞു. അവളുടെ ബ്ലൗസും ബ്രായും ആന്റോ വലിച്ചൂരിയെറിഞ്ഞു. പിന്നെ ആ കഴുത്തിലും ചുണ്ടിലും മാറി മാറി നക്കി. ചുണ്ടുകൾ കടിച്ചീമ്പി. പതിയെ പതിയെ കഷങ്ങളും മുലകളും അവൻ നുണഞ്ഞു തുടങ്ങി മേരി കട്ടിലിൽ കിടന്നു പുളഞ്ഞു. മദ്യത്തിന്റെ ചൂരിപ്പോൾ അവൾക്ക് അറപ്പുണ്ടാക്കുന്നില്ല.
അവൻ വീണ്ടും ആർത്തിയോടെ ആ രണ്ടു കക്ഷങ്ങളെയും നക്കി തുവർത്തുകയും, ചപ്പി വലിക്കുകയും ചെയ്തു…
bro, ജീവിതം നദി പോലെ എഴുതി തീർക്കുമോ
അടിപൊളി വണ്ടർ ❤️❤️
കാമമാണെന്ന് അറിയാം, താൻ മാത്രമല്ല അവനുള്ളതെന്നും. എന്നാലും ഉഷ്ണിക്കുന്ന ആ ശൂന്യത നികത്താൻ ഒരാളെത്തുമ്പോൾ ആരും അറിയാതെ വഴങ്ങി പോകും. പക്ഷെ ഇവരുടെ തുടക്കത്തിലെ സംഭാഷണങ്ങൾ സാഹിത്യം പോലെ തോന്നി, ആൻ്റപ്പൻ കുറേക്കൂടി സ്വാഭാവികമായി സംസാരിച്ചു.
വല്ലാത്ത ഒരു കുടുക്കാണിത്. പുരുഷന് നിമിഷനേരം കൊണ്ട് നാടുവിടാൻ കഴിയും, അവൾ അനങ്ങാപ്പാറയായി കുറ്റക്കാരിയായി അതേയിടത്ത് തന്നെ നീറിയൊടുങ്ങും. അങ്ങനെയൊന്നും കൊണ്ടെത്തിക്കല്ലേ വാണ്ടർ ചേട്ടാ. എവിടെയുമെത്തിക്കാതെ വഴിയിൽ നില്ക്കുന്നുണ്ട് നിങ്ങളുടെ മറ്റൊരു കഥ. അതൊന്നു മുഴുമിക്കുമോ..
good