ഭ്രമത്തോടെ തന്നെ അവൾ എന്റെ കൈയിൽ കയറി പിടിച്ചു…
എന്നെ തടഞ്ഞുനിർത്തുന്നുവെന്ന പോലെ…
വീണ്ടും കുറച്ച് നിമിഷങ്ങൾ— മുഖത്തോട് മുഖം നോക്കി,,, വാക്കുകളില്ലാതെ…
അവളുടെ കൈകൾ ബലമായി മാറ്റാൻ ഞാൻ ശ്രമിച്ചില്ല…
സ്വയം വിട്ടൊഴിയാൻ അവൾക്കും മനസ്സുണ്ടായില്ല…
അപ്പോഴേക്കും മൊബൈൽ വീണ്ടും വിറവിറച്ചു… അസഹിഷ്ണുതയുള്ള ഒരു ആവർത്തനം പോലെ… ക്ഷമ തീരുന്ന ഒരു ഓർമ്മിപ്പിക്കൽ പോലെ…
ഞാൻ വീണ്ടും കണ്ണുകൾ കൊണ്ടു അവളോട് കോൾ എടുക്കാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടു…
അവിശ്വസനീയമായ കണ്ണുകളോടെ അവൾ കുറച്ചുനേരം കൂടെ എന്റെ മുഖത്തേക്ക്തന്നെ നോക്കി നിന്നു…
ആ നോട്ടത്തിൽ ഒരു ജീവിതം മുഴുവൻ കെട്ടിപ്പിടിച്ച വേദന ഉണ്ടായിരുന്നു…
പിന്നീട് പതിയെ… വളരെ പതിയെ…
എന്റെ കൈകളിലെ പിടിത്തം അവൾ വിട്ടു…
അക്ഷമയോടെ വിറയ്ക്കുന്ന ‘മൊബൈൽ’ കൈകളിൽ പിടിച്ചുകൊണ്ട് അവൾ വീണ്ടും എന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി…
അത് ഒരു ചോദ്യം ആയിരുന്നില്ല…
അവസാനമായി അനുവദനം തേടുന്ന ഒരു നോട്ടം മാത്രം…
ഞാൻ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല… പറഞ്ഞാൽ സ്വയം തകർന്നുപോകുമെന്നുറപ്പുള്ള വാക്കുകൾ ഞാൻ ഉള്ളിലൊതുക്കി…
മിണ്ടാതെ അവളുടെ പ്ലേറ്റ് കൈകളിൽ എടുത്തു … അവളുടെ എച്ചിലും ഞാൻ തന്നെ വാരി…
അടുക്കളയിലേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ ശരീരത്തിനു കാറ്റിനെക്കാളും ഭാരം കുറഞ്ഞതുപോലെ തോന്നി…
എല്ലാം നഷ്ടപ്പെട്ട ഒരാളുടെ ശരീരംപോലെ…
ഹൃദയം പൊട്ടിത്തെറിച്ചിട്ടും,
കാലുകൾ ഇടറാതെ തന്നെ ഞാൻ നടന്നു… വീഴാൻ പോലും അവകാശമില്ലാത്ത അവസ്ഥ…
ബ്രോ സന്ദർഭം അനുസരിച്ചുള്ള ഇമേജ് ഇടുന്നത് കൂടുതൽ ആസ്വാദ്യം ആക്കാൻ സഹായിക്കുന്നുണ്ട് please continue at this style 👍🏻👍🏻
അടുത്ത പാർട്ട് എപ്പോൾ കിട്ടും…
ഇന്ന് രാത്രിയോടെ submit ചെയ്യാൻ പറ്റുമോ എന്ന് ശ്രമിക്കാം,, ഉറപ്പില്ല,, എന്തായാലും രാത്രിയോടെ ഒരു update തരാം,, കഴിഞ്ഞ കുറച്ചു ദിവസങ്ങൾ നല്ല ജോലിതിരക്കിൽ ആയിരുന്നു 🙏🙏😊
അടുത്ത പാർട്ട് ഇപ്പോൾ കിട്ടും..
ഞാൻ ഈ കഥക്ക് വേണ്ടിയാണ് വൈറ്റ് ചെയ്യുന്നത്, താങ്കൾ നിഷിദ്ധം എഴുതുന്ന സ്ഥിതിക്ക് അത് ഇഷ്ടപ്പെടുന്ന ആൾക്കാരെ കുടി സംതൃപ്തി പെടുത്തെണ്ടത് ഉണ്ടല്ലോ. അത് മസലിലക്കുന്നു.
അതോണ്ട് തന്നെ അതികം വൈകാതെ ഇതിൻ്റെ അടുത്ത ഭാഗം തരും എന്ന് പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു.
എഴുതുന്നുണ്ട് ബ്രോ,, മാസാവസാനം ആയതു കൊണ്ട് നല്ല ജോലിത്തിരക്കാണ്,, അല്പം ക്ഷീണിതനാണ്,, എന്നാലും കിട്ടുന്ന സമയങ്ങളിൽ പരമാവധി എഴുതുന്നുണ്ട് 🙏😊