ഞാൻ കരഞ്ഞത് അവൾ അറിയരുത് എന്നൊരു നിർബന്ധം എനിക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നു…
ആണുങ്ങൾക്ക് കരയാൻ അവകാശമില്ല എന്ന ലോകനിയമം ഞാൻ വീണ്ടും വീണ്ടും മനസ്സിലാക്കി…
കിച്ചണിൽ നിന്ന് റൂമിലേക്കു നടക്കവേ ഞാൻ ഷബീനയുടെ മുഖത്തേക്ക് ഒന്ന് പാളി നോക്കി…
ഒരു നിമിഷം… അല്ല,, നിമിഷാർദ്ധം മാത്രം…
ഷബീന അപ്പോഴും ഡോക്ടറുമായി സംസാരിക്കുകയായിരുന്നു — ശ്വാസത്തിന്റെ ശബ്ദത്തിൽ തന്നെ…
എന്നെ കണ്ടതും അവൾ സംസാരമടക്കി… പക്ഷെ കോൾ കട്ട് ചെയ്തില്ല…
എന്റെ മുഖത്തേക്ക് അല്പം ഭീതിയോടെ നോക്കി, മൊബൈൽ ചെവിയിൽ നിന്ന് കുറച്ചു താഴ്ത്തി കവിളോട് ചേർത്തുപിടിച്ചു….
ഞാൻ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.. നേരെ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു…
കട്ടിലിൽ കയറി കിടന്നു…
അല്ല — തളർന്നു വീഴുകയായിരുന്നു…
ഒരുപക്ഷേ,, രാത്രിനേരം ഇങ്ങനെ ഒരു ‘കോൾ’ അവർക്കിടയിൽ പതിവായിരിക്കണം…
ഇന്ന് ഞാൻ ഉറങ്ങാൻ താമസിച്ചു…
അവരുടെ കണക്കുകൂട്ടലുകൾ തെറ്റി..
സിനിമയിൽ ലയിച്ചതിനാൽ ഷബീന അയാൾക്ക് സൂചന നൽകാൻ മറന്നുപോയിരിക്കണം…
സമയം നീണ്ടു നീണ്ടു പോയി… അരമണിക്കൂറോളം ഞാൻ ഷബീനയെ കാത്തുകിടന്നു…അവൾ വന്നില്ല…
ആ കാത്തിരിപ്പ് തന്നെ ഒരു ശിക്ഷയായി…
ഞാൻ തളർന്നിരുന്നു…
മനസ്സും ശരീരവും ഒരുപോലെ ചോർന്നു പോയിരുന്നു…
അറിയാതെ കണ്ണുകൾ അടഞ്ഞുപോയി…
അത് ഉറക്കമല്ലായിരുന്നു…
ബോധം പതിയെ പിന്മാറുന്ന, ഇരുട്ടിലേക്കുള്ള ഒരു വീഴ്ച മാത്രം!!
********************
അടുത്ത ദിവസം ഞായറാഴ്ച…
അവധിയായിട്ടും ശീലം വിട്ടില്ല… 7.30ന് തന്നെ ഉറക്കം വിട്ടു…
ബ്രോ സന്ദർഭം അനുസരിച്ചുള്ള ഇമേജ് ഇടുന്നത് കൂടുതൽ ആസ്വാദ്യം ആക്കാൻ സഹായിക്കുന്നുണ്ട് please continue at this style 👍🏻👍🏻
അടുത്ത പാർട്ട് എപ്പോൾ കിട്ടും…
ഇന്ന് രാത്രിയോടെ submit ചെയ്യാൻ പറ്റുമോ എന്ന് ശ്രമിക്കാം,, ഉറപ്പില്ല,, എന്തായാലും രാത്രിയോടെ ഒരു update തരാം,, കഴിഞ്ഞ കുറച്ചു ദിവസങ്ങൾ നല്ല ജോലിതിരക്കിൽ ആയിരുന്നു 🙏🙏😊
അടുത്ത പാർട്ട് ഇപ്പോൾ കിട്ടും..
ഞാൻ ഈ കഥക്ക് വേണ്ടിയാണ് വൈറ്റ് ചെയ്യുന്നത്, താങ്കൾ നിഷിദ്ധം എഴുതുന്ന സ്ഥിതിക്ക് അത് ഇഷ്ടപ്പെടുന്ന ആൾക്കാരെ കുടി സംതൃപ്തി പെടുത്തെണ്ടത് ഉണ്ടല്ലോ. അത് മസലിലക്കുന്നു.
അതോണ്ട് തന്നെ അതികം വൈകാതെ ഇതിൻ്റെ അടുത്ത ഭാഗം തരും എന്ന് പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു.
എഴുതുന്നുണ്ട് ബ്രോ,, മാസാവസാനം ആയതു കൊണ്ട് നല്ല ജോലിത്തിരക്കാണ്,, അല്പം ക്ഷീണിതനാണ്,, എന്നാലും കിട്ടുന്ന സമയങ്ങളിൽ പരമാവധി എഴുതുന്നുണ്ട് 🙏😊