ഷബീന അടുത്തു കിടപ്പുണ്ടായിരുന്നു…
എനിക്ക് പുറം തിരിഞ്ഞ്… ഞാൻ അവളെ ഉണർത്തിയില്ല…
നേരെ ബാത്ത്റൂമിലേക്ക് പോയി…
പുറത്തിറങ്ങുമ്പോഴും അവൾ അതേ കിടപ്പ് തന്നെയായിരുന്നു…
പക്ഷേ അവൾ ഉറങ്ങുകയായിരുന്നില്ല..
കണ്ണുകൾ തുറന്നു കിടക്കുകയായിരുന്നു…
എന്നെ നോക്കിയില്ല… നോക്കാൻ അവൾക്കു ധൈര്യം ഇല്ലാത്തതു പോലെ..
ഞാൻ ഒന്നും ചോദിച്ചില്ല… ഒന്നും പറഞ്ഞുമില്ല…
നേരെ അടുക്കളയിലേക്ക് പോയി.
ചായ ഇട്ടു… അവൾക്കായി കൂടെ…
വീണ്ടും മുറിയിലേക്ക് വന്നു,, വാതിലിൽ ഒന്ന് തട്ടി… “ചായ റെഡിയാണ്” — അത്രയും മാത്രം പറഞ്ഞു…
ഷബീന കുറച്ചുനേരം അതേപടി കിടന്നു… പിന്നെ പതിയെ അവളുടെ കണ്ണുകൾ എന്റെ ദിശയിലേക്ക് നീണ്ടു…
അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ വായിച്ചെടുക്കാൻ ഒന്നുമില്ലായിരുന്നു…
ഭാവങ്ങളില്ല…
ചോദ്യങ്ങളില്ല…
കോപവുമില്ല…
തീർത്തും നിർവികാരമായ ഒരു നോട്ടം മാത്രം…
അവളുടെ കണ്ണുകൾ ചുമന്നിരുന്നു…
ഉറങ്ങാത്തതുകൊണ്ടാണോ അല്ലെങ്കിൽ,, രാത്രിയൊട്ടു കരഞ്ഞതുകൊണ്ടാണോ — എനിക്കറിയില്ല… അറിയാൻ ഞാൻ ശ്രമിച്ചുമില്ല!!
ഷബീന വന്നുചേരുന്നത് വരെ ഞാൻ ചായ കുടിച്ചില്ല…കാത്തിരുന്നു…
അത് തന്നെ ഒരു ചോദ്യം പോലെ…
അല്പം കഴിഞ്ഞ് അവൾ എന്റെ അടുത്തുള്ള സോഫയിൽ ഇരുന്നു…
പക്ഷേ ചായ കയ്യിലെടുത്തില്ല…
എന്റെ നേർക്കൊന്ന് നോക്കിയതുപോലും ഇല്ല…
കുറ്റബോധത്തിന്റെ ഒരു കനത്ത നിഴൽ അവളുടെ മുഖത്ത് പടർന്നുനിന്നിരുന്നു.
ഞാൻ ചായ ഒരു ഇറക്ക് മോന്തി.
അവളോട് ചായ കുടിക്കാൻ പറഞ്ഞു… വെറും പറച്ചിൽ അല്ല— ശാന്തമായ ഒരു ആജ്ഞ പോലെ…
ബ്രോ സന്ദർഭം അനുസരിച്ചുള്ള ഇമേജ് ഇടുന്നത് കൂടുതൽ ആസ്വാദ്യം ആക്കാൻ സഹായിക്കുന്നുണ്ട് please continue at this style 👍🏻👍🏻
അടുത്ത പാർട്ട് എപ്പോൾ കിട്ടും…
ഇന്ന് രാത്രിയോടെ submit ചെയ്യാൻ പറ്റുമോ എന്ന് ശ്രമിക്കാം,, ഉറപ്പില്ല,, എന്തായാലും രാത്രിയോടെ ഒരു update തരാം,, കഴിഞ്ഞ കുറച്ചു ദിവസങ്ങൾ നല്ല ജോലിതിരക്കിൽ ആയിരുന്നു 🙏🙏😊
അടുത്ത പാർട്ട് ഇപ്പോൾ കിട്ടും..
ഞാൻ ഈ കഥക്ക് വേണ്ടിയാണ് വൈറ്റ് ചെയ്യുന്നത്, താങ്കൾ നിഷിദ്ധം എഴുതുന്ന സ്ഥിതിക്ക് അത് ഇഷ്ടപ്പെടുന്ന ആൾക്കാരെ കുടി സംതൃപ്തി പെടുത്തെണ്ടത് ഉണ്ടല്ലോ. അത് മസലിലക്കുന്നു.
അതോണ്ട് തന്നെ അതികം വൈകാതെ ഇതിൻ്റെ അടുത്ത ഭാഗം തരും എന്ന് പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു.
എഴുതുന്നുണ്ട് ബ്രോ,, മാസാവസാനം ആയതു കൊണ്ട് നല്ല ജോലിത്തിരക്കാണ്,, അല്പം ക്ഷീണിതനാണ്,, എന്നാലും കിട്ടുന്ന സമയങ്ങളിൽ പരമാവധി എഴുതുന്നുണ്ട് 🙏😊