എല്ലാം കൂട്ടി നോക്കി… അവസാനം എനിക്കും തോന്നിയത്… ഇതാണ് നല്ലത് എന്നാണ്.”
അത് പറയുമ്പോൾ എന്റെ ശബ്ദത്തിൽ ആത്മവിശ്വാസമില്ലായിരുന്നു.. പകരം…
തളർച്ചയുണ്ടായിരുന്നു,, സ്വീകാര്യതയുടെ തളർച്ച..
ഞാൻ വീണ്ടും ഒരു ദീർഘമായ നെടുവീർപ്പ് വിട്ടു… പിന്നെയുള്ള വാക്കുകൾ എന്റെ വായിൽ നിന്നും അപ്രതീക്ഷിതമായി പുറത്തുവരികയായിരുന്നു…
“അല്ലെങ്കിലും,, ഇനി ഞാൻ എതിർത്തു നിന്നിട്ടെന്ത് കാര്യം? നടക്കാനുള്ളതൊക്കെ നടന്നു കഴിഞ്ഞു,, അയാൾ നിന്നെ എന്തായാലും മൂന്നു തവണ കളിച്ചു… ഇനിയിപ്പോ അത് മുപ്പതു തവണ ആയാലും എന്താണ് വ്യത്യാസം?
ഷബീനയുടെ കൈ എന്റെ നെഞ്ചിൽ ഒന്ന് നിശ്ചലമായി…
അവിടെ ഞാൻ വാക്കുകൾക്ക് അവസാനമിട്ടു… കാരണം അതിന് അപ്പുറത്തേക്ക് എനിക്ക് തന്നെ കേൾക്കാൻ താൽപര്യമില്ലായിരുന്നു…
ഷബീന ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല… അവൾ എന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് മുഖം കൂടി ചേർത്തു… അവളുടെ ശ്വാസം അല്പം വേഗത്തിലായിരുന്നു…
ആ നിമിഷം ഞാൻ അവളെ ആശ്വസിപ്പിച്ചില്ല… അവൾ എന്നെയും ആശ്വസിപ്പിച്ചില്ല… രണ്ടുപേരും സ്വന്തം തീരുമാനങ്ങളുടെ ഭാരം മൗനമായി തന്നെ ചുമന്ന് കിടക്കുകയായിരുന്നു…
അൽപസമയം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഷബീനയുടെ കൈ വീണ്ടും എന്റെ നെഞ്ചിലൂടെ മൃദുവായി സഞ്ചരിക്കാൻ തുടങ്ങി… പിന്നെ അവൾ വളരെ പതുക്കെ ചോദിച്ചു…
“ആദ്യത്തിൽ… നിങ്ങൾക്ക് വളരെ ആവേശമുണ്ടായിരുന്നല്ലോ… പിന്നെ എന്താണ് സംഭവിച്ചത്…? എന്തുകൊണ്ടാണ് പെട്ടെന്ന് നിങ്ങളുടെ മനസ്സ് മാറിയത്…?”
നിങൾ വീണ്ടും വന്നു…. ഒറ്റ ഇരുപ്പിൽ തന്നെ ഈ 85 പേജ് വായിച്ചു….
വല്ലാത്ത oru എഴുത്ത് തന്നെ…. 🫡🫡
തുടർന്നാൽ അയാളുടെ ചോദ്യങ്ങളുടെ പെരുമഴ ആയിരിക്കും, ചങ്കുപൊട്ടുന്ന കെട്ടിയോൻ…
ബാക്കി നമ്മൾ വായനക്കാർക്ക് തന്നിട്ട് പുതിയ കഥകളിലേക്ക് കടക്കു….
സ്നേഹത്തോടെ ശങ്കു
😍😍😍