ഇത്രയും നേരത്തെ? ഞാൻ ഒരിക്കലും കരുതിയില്ല…
എന്റെ കാർ പുറത്തു നിർത്തി…
അകത്ത് പാർക്ക് ചെയ്യാനുള്ള സ്ഥലം ഇതിനകം നിറഞ്ഞിരുന്നു,,, എന്റേതിന് പകരം അയാളുടേത്!!
ആ ചെറിയ കാഴ്ച എന്റെ ഉള്ളിൽ എന്തോ ഒന്ന് പൊട്ടിച്ചു…
എന്റെ വീട്…
എന്റെ സ്ഥലം…
എന്റെ പാർക്കിങ്…
അവിടെ അയാളുടെ സാന്നിധ്യം
എന്റെതിനെ മാറ്റി നിർത്തിയതുപോലെ.
വീട്ടിലേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ എന്റെ കാലടി ശബ്ദം എനിക്ക് തന്നെ അന്യമായി തോന്നി.. ഓരോ ചുവടും ഭാരമായി…
വീട്ടിന്റെ മെയിൻ ഡോറിന്റെ മുന്നിൽ എത്തിയിട്ടും കൈ ബെല്ലിലേക്ക് നീങ്ങിയില്ല.. കതകിൽ മുട്ടാൻ മനസ്സായില്ല.. പകരം… ഞാൻ നിശബ്ദമായി നിന്നു!
അകത്തുനിന്നും എന്തെങ്കിലും ശബ്ദം കേൾക്കാമോ എന്ന് ശ്വാസം പിടിച്ചു കേൾക്കാൻ ശ്രമിച്ചു…
ചിരി? സംഭാഷണം? പാദസഞ്ചാരം?
അല്ലെങ്കിൽ…എന്റെ മനസ്സ് ഭയപ്പെടുന്നതു പോലെ മറ്റേതെങ്കിലും ശബ്ദങ്ങൾ?
എന്നെ അങ്ങനെ നിർത്തിയത് എന്ത്?
എന്റെ ഉള്ളിൽ ഒളിഞ്ഞുകിടക്കുന്ന ആ തളത്തിൽ ദിനേശനോ?
അല്ലെങ്കിൽ…
വീണ്ടും ഉറക്കമുണരുന്ന എന്റെ ഉള്ളിലെ ആ കുക്കോൾഡ് മനോഭാവമോ?
നിമിഷങ്ങൾ നീളുന്ന മൗനമായി മാറി…
അവസാനം ഞാൻ ബെല്ലടിച്ചു…
ഒരു തവണ…
പ്രതികരണം ഇല്ല… വീണ്ടും…
കുറച്ച് അധികം ഉറപ്പോടെ ബെല്ലടിച്ചു…
അൽപ്പസമയം കഴിഞ്ഞ് അകത്തുനിന്ന് ഒരു ശബ്ദം…
“ആ… വരുന്നു…” ഷബീനയുടെ ശബ്ദം.
ഉറക്കന,, അൽപ്പം ദൂരെ നിന്ന്.. അതോടൊപ്പം ഒരു ചെറിയ പൊട്ടിച്ചിരി..
പിന്നെ താഴ്ത്തിയ ശബ്ദത്തിൽ അവൾ ആരെയോ കളിയായി ശകാരിക്കുന്നതുപോലെ…
നിങൾ വീണ്ടും വന്നു…. ഒറ്റ ഇരുപ്പിൽ തന്നെ ഈ 85 പേജ് വായിച്ചു….
വല്ലാത്ത oru എഴുത്ത് തന്നെ…. 🫡🫡
തുടർന്നാൽ അയാളുടെ ചോദ്യങ്ങളുടെ പെരുമഴ ആയിരിക്കും, ചങ്കുപൊട്ടുന്ന കെട്ടിയോൻ…
ബാക്കി നമ്മൾ വായനക്കാർക്ക് തന്നിട്ട് പുതിയ കഥകളിലേക്ക് കടക്കു….
സ്നേഹത്തോടെ ശങ്കു
😍😍😍