എന്റെ പിഴവ് എനിക്ക് ബോധ്യമായി,, ഞാൻ വാക്കുകൾ തിരുത്തി…
“സോറി… അദ്ദേഹം,, അദ്ദേഹം നേരത്തെ വന്നോ..?”
ക്ഷണങ്ങൾക്കകം തന്നെ ഷബീനയുടെ മുഖത്ത് സൗമ്യത വീണ്ടുമെത്തി… മങ്ങിനിന്ന പുഞ്ചിരി നിറവോടെ വീണ്ടും തെളിഞ്ഞു…
“ഇല്ല… ഒരു അരമണിക്കൂർ”
അവൾ സന്തോഷത്തോടെ പറഞ്ഞു…
ഞാൻ ഷബീനയെ അടിമുടി ഒന്ന് നോക്കി… അവൾ നന്നായി ഒരുങ്ങിയിരുന്നു.. ഒരു വെള്ള സ്കർട്ട്… അതിനൊപ്പം ഒരു കറുത്ത ഷർട്ട്…
സ്കർട്ടിന്റെ നീളം മുട്ടിനു മുകളിലായിരുന്നു… സാധാരണ അതിഥികളുടെ മുന്നിൽ അവൾ ഇത്ര തുറന്ന വേഷം ധരിക്കാറില്ലായിരുന്നു…
പക്ഷേ… ഇന്ന് വന്നത് അതിഥി അല്ലല്ലോ…?
അവൾ വല്ലാതെ വിയർത്തിരുന്നു…
ഷർട്ടിന്റെ മുകളിലത്തെ രണ്ട് ബട്ടണുകൾ തുറന്നുകിടന്നിരുന്നു..
എന്റെ ചൂഴ്ന്നുനിന്ന നോട്ടം അവൾ ശ്രദ്ധിച്ചു… അല്പം ലജ്ജയോടെ ഷബീന മുഖം താഴ്ത്തി…
“ഞാൻ… ഞാൻ അടുക്കളയിൽ ആയിരുന്നു… ചൂടു കാരണം…”
എന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അവൾ പതിയെ ഷർട്ടിലെ ഒരു ബട്ടൺ ബന്ധിപ്പിച്ചു…
നാണം മറയ്ക്കാനുള്ള ശ്രമം പോലെ…
അതിലുപരി, അത്തരം കാഴ്ചകൾക്ക് ഇനി ‘ഞാൻ’ അവകാശിയല്ലെന്ന
നിശ്ശബ്ദമായൊരു മുന്നറിയിപ്പ് തന്നതുപോലെ!!
എന്റെ കണ്ണുകൾ ഡോക്ടറെ തേടി പരന്നു… എന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി നിന്ന ഷബീനയുടെ കണ്ണുകൾ അടുക്കള ഭാഗത്തേക്ക് നീങ്ങി,, എന്റെ തിരച്ചിലിന് വഴികാട്ടുന്നതുപോലെ…
എന്റെ നോട്ടം അടുക്കള വാതിലിൽ തങ്ങി… ആദ്യം വാതിലിനരികിലൂടെ ഒരു ഭീമാകൃതിയുള്ള നിഴൽ തെളിഞ്ഞു,
നിങൾ വീണ്ടും വന്നു…. ഒറ്റ ഇരുപ്പിൽ തന്നെ ഈ 85 പേജ് വായിച്ചു….
വല്ലാത്ത oru എഴുത്ത് തന്നെ…. 🫡🫡
തുടർന്നാൽ അയാളുടെ ചോദ്യങ്ങളുടെ പെരുമഴ ആയിരിക്കും, ചങ്കുപൊട്ടുന്ന കെട്ടിയോൻ…
ബാക്കി നമ്മൾ വായനക്കാർക്ക് തന്നിട്ട് പുതിയ കഥകളിലേക്ക് കടക്കു….
സ്നേഹത്തോടെ ശങ്കു
😍😍😍