ഡോക്ടറുടെ ഉള്ളിലെ സന്ദേഹം അപ്പോഴും മാറിയിരുന്നില്ല. അയാളുടെ മടിച്ചുനിൽക്കുന്ന കണ്ണുകളിലേക്ക് ഷബീന തീക്ഷ്ണമായി നോക്കി. “എങ്കിൽ നമുക്ക് മുറിയിലേക്ക് പോകാം” എന്ന് ആ നോട്ടം തന്നെ വ്യക്തമായി പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു…
എന്നാൽ അയാൾ വീണ്ടും എന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി (ഭർത്താവ് തൊട്ടുമുന്നിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ അത്തരമൊരു സാഹസത്തിന് തനിക്ക് കഴിയില്ലെന്ന ഭയം അയാളുടെ മുഖത്ത് നിഴലിച്ചു…)
അയാൾ വീണ്ടും അവളുടെ കാതോരം ചേർന്ന് എന്തോ മന്ത്രിച്ചു. ആ വാക്കുകൾ കേട്ടതും ഷബീനയുടെ മുഖത്ത് അസഹിഷ്ണുത പടർന്നു. ഒരു ചെറിയ ദീർഘശ്വാസത്തോടെ അവൾ എഴുന്നേറ്റു. ലിവിങ് റൂമിലെ സ്വിച്ച് ബോർഡിന് അടുത്തേക്ക് നടന്ന് അവൾ ലൈറ്റ് അണച്ചു. മുറിയിൽ ടിവിയുടെ നീല വെളിച്ചം മാത്രം അവശേഷിച്ചു. ആ ഇരുട്ടിൽ എന്റെ നിസ്സഹായത മറയ്ക്കപ്പെടുമെന്ന് അവർ കരുതിക്കാണും…
തിരികെ വന്ന അവൾ യാതൊരു കൂസലുമില്ലാതെ അയാളുടെ മടിയിലേക്ക് തലചായ്ച്ച് കിടന്നു. തന്റെ ഭർത്താവിന്റെ മൗനം അവൾക്ക് ലഭിച്ച ഏറ്റവും വലിയ ലൈസൻസായിരുന്നു…
ടിവിയിലെ ദൃശ്യങ്ങൾ എന്റെ കണ്ണുകളിൽ മങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു…
ഇരുട്ടിന്റെ മറവിൽ അവൾ അയാളുടെ മടിയിൽ അഭയം പ്രാപിക്കുമ്പോൾ, എന്റെ ഹൃദയം അപമാനത്താൽ നീറി…
എന്നെ പാടേ അവഗണിച്ചുകൊണ്ട് അവൾ നടത്തുന്ന ആ ഓരോ ചലനവും എന്റെ ആത്മാഭിമാനത്തെ തകർത്തെറിഞ്ഞു. പക്ഷേ, ആ തകർച്ചയുടെ ആഴങ്ങളിലും എന്റെ ശരീരം ഒരു വന്യമായ താളത്തിൽ ഉരുകുകയായിരുന്നു…
നിങൾ വീണ്ടും വന്നു…. ഒറ്റ ഇരുപ്പിൽ തന്നെ ഈ 85 പേജ് വായിച്ചു….
വല്ലാത്ത oru എഴുത്ത് തന്നെ…. 🫡🫡
തുടർന്നാൽ അയാളുടെ ചോദ്യങ്ങളുടെ പെരുമഴ ആയിരിക്കും, ചങ്കുപൊട്ടുന്ന കെട്ടിയോൻ…
ബാക്കി നമ്മൾ വായനക്കാർക്ക് തന്നിട്ട് പുതിയ കഥകളിലേക്ക് കടക്കു….
സ്നേഹത്തോടെ ശങ്കു
😍😍😍