മരുഭൂ വസന്തം 2 [ലസ്റ്റർ] 135

“എന്നെ ഒരുപാട് ഇഷ്ടമാണല്ലേ..”?

തന്റെ കഴുത്തിൽ മുഖം ഒളിപ്പിച്ച് താടിയെല്ലിന്റെ കീഴെ ചുടുനിശ്വാസം കൊണ്ട് മായാജാലം തീർക്കുന്ന വാഹിദിന്റ മന്ത്രണം അവൾ കേട്ടു. അവൾ കൈകൾ പിന്നിലേക്ക് ഉയർത്തി അവന്റെ കവിളിൽ തലോടി.. പക്ഷെ ഒന്നും മറുപടി പറഞ്ഞില്ല.

വാഹിദിന്റ കൈ നാഭിയിലൂടെ അടിവയറ്റിലേക്ക് ഇഴഞ്ഞു ചെന്ന് തുടയിടുക്കിലെ മരുപ്പച്ചയിൽ ദാഹജലം തേടിയലഞ്ഞു. മറുകൈ അഴഞ്ഞ ഷർട്ടിന്റെ ബട്ടൺ ഒരണ്ണം അഴിച്ചു ബ്രായില്ലാതെ സ്വതന്ത്രമായി തുറിച്ചു നിൽക്കുന്ന മുലയിലേക്ക് ഓടിക്കയറി. മുഖം കഴുത്തിൽ നിന്ന് കവിളിലൂടെ ചുണ്ടിലേക്ക് അരിച്ചുനീങ്ങിയപ്പോൾ അവളറിയാതെ മുഖം ആ വശത്തേക്ക് തിരിച്ചു.

ചുണ്ടുകൾ ചുണ്ടുകളെ വിഴുങ്ങി പതുക്കെ നുണഞ്ഞും ഇടക്ക് ചുണ്ടുകൾക്കൊണ്ട് ഞെരിച്ചു വലിച്ചും നാവിട്ടു നനച്ചു മൊത്തിക്കുടിച്ചും നൂറയുടെ ഏകാന്തമായ ദാഹങ്ങളിലേക്ക് അറബിക്കടലിന്റെ തിരയടികൾ പടച്ചു വിട്ടു. വാഹിദ് അവളെ കോരിയെടുത്ത് തന്റെ മുറിയിലേക്ക് കൊണ്ടു പോയി ഒരു തൂവൽ കണക്കെ മെത്തയിലേക്ക് കിടത്തി. അവൾ കൂമ്പിയ കണ്ണുകളിലൂടെ തന്റെ കഴുത്തിലേക്ക് മുഖം ഒളിപ്പിക്കുന്ന അറബിക്കഥയിലെ രാജകുമാരനെ നോക്കിക്കണ്ടു.

അവന്റെ കൈ ഷർട്ടിന്റെ കുടുക്കുകൾ അഴിക്കുന്നു, അവസാന കുടുക്കും അഴിച്ചു ഷർട്ട് രണ്ട് വശത്തേക്ക് വിടർത്തിയിട്ട് വെളുത്തു വിശാലമായ തന്റെ വയറിൽ ആഴത്തിലുള്ള പൊക്കിൾ കിണറിലേക്ക് ശീതീകരിച്ച മുറിയിലെ തണുപ്പിന്റെ സൂചികൾ തള്ളിയിറക്കുന്നു. ആ തണുപ്പിനെ ആട്ടിയകറ്റാൻ കുരുത്തം കെട്ട കൈവിരൽ ആ ഇടുങ്ങിയ ഗുഹയിലേക്ക് ഇറങ്ങിപോകുന്നു.