മരുഭൂ വസന്തം 2 [ലസ്റ്റർ] 135

അവൻ അവളെ വേർപെടുത്താൻ ശ്രമിച്ചിട്ടും അവൾ വഴങ്ങിയില്ല. തന്റെ എല്ലാ നാണവും കവർന്നെടുത്ത കള്ളനെ അഭിമുഖീരിക്കാൻ അവളിലെ ലജ്ജ അനുവദിച്ചില്ല. ആ മുഖത്ത് നോക്കാൻ മടിച്ച് അവനെ ഇറുക്കെ പുണർന്ന് നൂറ അങ്ങനെയിരുന്നു.

“ഇങ്ങനെ ഇരുന്നാ മതിയോ?” മുലയിൽ മുഖം ഉരച്ചു കൊണ്ട് വാഹിദ് ചോദിച്ചു. നൂറ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല, പക്ഷേ അവന്റെ ചെവിയിൽ പിടിച്ച് തിരിച്ചു വേദനിപ്പിച്ചു. വേദനിപ്പിക്കാതെ അവളുടെ മുലയിൽ പല്ല് ചേർത്തു കടിച്ചു രസിച്ചു കൊണ്ട് അവനും ആ മാറിൽ ചാരി ഇരുന്നു.

“എഴെന്നേൽക്ക് പൂച്ചക്കുട്ടീ. അടുപ്പത്തു കറി എന്തായോ ആവോ.” അവളെ പിടിച്ച് മാറ്റി എഴുന്നേൽക്കാൻ ശ്രമിച്ചപ്പോൾ അവൾ ബലമായി അവനെ കടന്നു പിടിച്ച് കൂടുതൽ ഒട്ടിച്ചേർന്നു. യാതൊരു വിധത്തിലും അവന് മുഖം കൊടുക്കാൻ അവൾക്ക് കഴിയില്ലെന്ന അവസ്ഥയിൽ ആയിരുന്നു.

അയ്യേ, ന്റെ എല്ലാം കണ്ടല്ലോ എന്ന വ്രീളാ വിവശതയിൽ ഒന്ന് ഇളകിയിരിക്കാൻ പോലും അവൾക്ക് കഴിയുമായിരുന്നില്ല. പക്ഷേ വാഹിദ് അവളെ പിന്നിലേക്ക് തള്ളി മെത്തയിലേക്ക് മലർത്തിയിട്ട് ആ മലർമേനിയിൽ ഭാരമർപ്പിച്ചു വീണു. അവൾക്ക് ശ്വാസം മുട്ടി.

അവൻ കുറച്ചു മേലേക്ക് വലിഞ്ഞു നീങ്ങി നൂറയുടെ കക്ഷതിലൂടെ കൈകടത്തി തന്നിലേക്ക് ചേർത്തു. മുഖം കഴുത്തിലും കവിളിലും ഉരച്ചു ചെവിയിൽ കടിച്ചു. നെഞ്ചിലേക്ക് ഇഴഞ്ഞു മുല വായിലാക്കി ചപ്പി രസിച്ചു. നൂറ എതിർപ്പില്ലാതെ അവന്റെ മുടിയിൽ തടവിക്കൊണ്ട് കിടന്ന് നനഞ്ഞു കഴിഞ്ഞ പൂറിനെ കാലുകൾ കൊണ്ട് ഇറുക്കി ഉരച്ചു.