മരുഭൂ വസന്തം 2 [ലസ്റ്റർ] 168

ആൽബി കുറച്ചു കഴിഞ്ഞു കുണ്ണ പുറത്തേക്ക് എടുത്തപ്പോൾ തുളയിൽ നിന്ന് കുറച്ചു കാറ്റും ശബ്ദവും അതിനൊപ്പം അവന്റെ ശുക്ലവും പുറത്തേക്ക് വന്നു. രണ്ട് പേരും സോഫയിൽ ഇരുന്നു കിതച്ചു. ആൽബി എഴുന്നേറ്റ് പോയി ഫ്രിഡ്ജിൽ നിന്ന് വെള്ളം എടുത്തു കൊണ്ട് വന്ന് അവൾക്ക് നീട്ടി.

അവൾ കുറേ വെള്ളം കുടിച്ചു കന്തിൽ വിരലിട്ട് തലോടി രസിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ മുറിയുടെ വാതിൽ തുറന്ന് ആരോ നടന്ന് വരുന്ന ശബ്ദം രമ്യ കേട്ടു. തന്റെ മുന്നിലേക്ക് പൂർണ്ണ നഗ്നനായ ഒരു രൂപം വന്നു നിന്നത് അവളറിഞ്ഞു. ആരാണെന്ന് നോക്കാൻ പതുക്കെ തലയുയർത്തി മുഖത്തേക്ക് നോക്കിയ രമ്യ ആ മനുഷ്യന്റെ രൂപം കണ്ടു നടുങ്ങി.

ഇടത് കവിളിൽ ചെവിമുതൽ വായവരെ പിച്ചിച്ചീന്തിയ മാംസം തുന്നിചേർത്തിരിക്കുന്നു. ആ ഭാഗത്തു കവിളെല്ലുകൾ അല്പം ഉള്ളിലേക്ക് കയറി കവിൾത്തടം കുഴിയായിട്ടുണ്ട്. മാത്രമല്ല തുന്നി ചേർത്ത ഇടതു ഭാഗത്തു ചുണ്ടുകൾ പരസ്പരം ഒട്ടിച്ചേർന്ന് വലിഞ്ഞു കോടിയിരിക്കുന്നു.

ഇടത് കണ്ണ് ശക്തമായ പ്രഹരമേറ്റത് പോലെ കലങ്ങി ചുവന്നിരിക്കുന്നു. നഗ്നമായ നെഞ്ചിൽ നരച്ച രോമങ്ങൾക്കിടയിൽ വലിയൊരു മുറിവ് തൂണിചേർത്തതിന്റെ പാട്, അവിടെ രോമങ്ങൾ പൊഴിഞ്ഞ് നീണ്ട് നിവർന്നു കിടക്കുന്ന പഴുതാരയെ പോലെ മുറിപ്പാട് കിടക്കുന്നു. ആൽബി ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ അയാളോട് ചേർന്നു നിന്ന് ആ വൈരൂപ്യം ഒരു ഭീകരത നൽകിയ മനുഷ്യനെ രമ്യക്ക് പരിചയപ്പെടുത്തി.

“എന്റെ പപ്പയാണ്, പേര് ജോർജ്.!!”

അധ്യായം 7

കണ്ണെത്താ ദൂരത്തോളം നീണ്ടു കിടക്കുന്ന വരണ്ട മരുഭൂമി ഉച്ചവെയിലിൽ ജ്വലിച്ചു നിന്നു. ഇടയ്ക്കിടയ്ക്ക് മണൽ കുന്നുകളും മണൽതിട്ടകളും മനോഹരമായ ഭൂവഴക് നൽകുന്ന കാഴ്ച പ്രധാനം ചെയ്യുന്നുണ്ടെങ്കിലും ഭീകരമായ മരണം പതിയിരിക്കുന്ന ഭൂപ്രകൃതിയാണത്. അറ്റമില്ലാതെ കിടക്കുന്ന സ്വർണ്ണ വർണ്ണമാർന്ന മണൽകടലിന്റെ കണ്ണെത്താ ദൂരത്തോളം ഒരു മനുഷ്യ ജീവിയെയും കാണാൻ സാധിക്കാത്ത വരണ്ട മരവിച്ച വിജനത മാത്രമുള്ള പ്രദേശം.