മരുഭൂ വസന്തം 2 [ലസ്റ്റർ] 135

“ഹെലോ മാഡം. എന്തുണ്ട് വിശേഷങ്ങൾ.” അൽപ്പം പരിഹാസം കലർന്ന സ്വരത്തിൽ അവൻ അവളെ അഭിവാദ്യം ചെയ്തു. അവന്റെ വാഹനം വരുന്നത് കണ്ടിരുന്നത് കൊണ്ട് അവൾക്ക് പെട്ടന്ന് പുരുഷ ശബ്ദം കേട്ടപ്പോൾ ഞെട്ടലൊന്നും തോന്നിയില്ല. കുബ്ബൂസും മറ്റു സാധനങ്ങളുമൊക്കെയായി ഇടയ്ക്കിടെ വരുന്ന അയാൾ മതിയാകുന്നത് വരെ തന്റെ ശരീരം ചതച്ചു സുഖിച്ചിട്ടാണ് പോകാറുള്ളത്. ഇനിയിപ്പോ എന്ത് നാണം മറക്കാൻ എന്ന ലാഘവ മനോഭാവത്തോടെ വിൻസന്റിനെ അവഗണിച്ചു ശരീരമാസകലം അവൾ നനച്ചു തുടച്ചു.

“ചൂട് വെള്ളത്തിൽ കുളിച്ച് സുഗന്ധം പൂശി റാണിയെ പോലെ നാട്ടിൽ കഴിഞ്ഞിരുന്ന പെണ്ണിന്റെ കുളി കണ്ടില്ലേ. ഒട്ടകത്തിന്റെ കുടിവെള്ളത്തിൽ. തീനി ഒണക്ക കുബ്ബൂസും തൈരും.. എങ്ങിനെയുണ്ട് ഗൾഫിലെ ജോലിയൊക്കെ?” അയാൾ വീണ്ടും അവളെ മാനസികമായി തളർത്താൻ ശ്രമിച്ചു.

പക്ഷേ ഇതിനകം മാനസികമായി അമ്പേ തകർന്ന് ജീവിതം ഒരുനാൾ ഈ മണൽചൂടിൽ വീണ് ആരുമറിയാതെ ഉണങ്ങി അസ്ഥിമാത്രമായി അവശേഷിക്കും എന്ന് ഉറപ്പായി കഴിഞ്ഞത് കൊണ്ട് നിർവ്വികാരമായ ഒരു മരവിപ്പ് മാത്രമേ അവളിൽ അവശേഷിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. കണ്ണുനീരും പൊട്ടിച്ചിരിയും കൈമോശം വന്നതോടെ ആരോടും സംസാരിക്കാൻ ഇല്ലാതെ, മനോവിഭ്രാന്തിയുടെ വിശാലമായ മൗനത്തിൽ അവൾ കുരുങ്ങിക്കിടന്നു.

ഏകാന്തതയുടെ വരണ്ട മേച്ചിൽ പുറങ്ങളിൽ ഓർമ്മകളിലെ ഹരിതാഭമായ മലർവാടികളിൽ പ്രണയ പുഷ്പങ്ങളും ഭൂതകാലത്തിന്റെ ആഹ്ലാദ വനമേടുകളും ഏതോ വിദൂരമായ സങ്കല്പലോകം മാത്രമായി അവളിൽ മാഞ്ഞുപോയിക്കൊണ്ടിരുന്നു.