മരുഭൂ വസന്തം 2 [ലസ്റ്റർ] 135

എന്തിന് വേണ്ടിയാണ് താനീ പീഡനം സഹിക്കേണ്ടിവന്നത് എന്ന് പോലും വ്യക്തമാകാതെ, മുഗ്ദമായ ബോധതലങ്ങളിൽ കുരുങ്ങിക്കിടന്ന് തന്റെ യൗവ്വനയുക്തമായ അഭൗമ സൗന്ദര്യം കരുവാളിച്ച് എല്ലും തോലുമായി ചുരുങ്ങി മനോനില തെറ്റി ജീവിതത്തിൽ നിന്ന് വ്യതിചലിക്കപ്പെടുന്ന സന്നിഗ്ദ ഘട്ടത്തിലേക് കാലെടുത്തു വച്ച് ജീവിക്കുകയാണ് അവൾ.

ഈ ഭൂലോകത്ത് താനും നിരന്തരം തന്നെ ആർത്തിയോടെ ഭോഗിച്ച് സ്വയം ജീവിതം തിരികെ പിടിക്കുന്ന ഒരു ഭീമാകാരനായ സുഡാനിയും അല്ലാതെ മറ്റൊരു മനുഷ്യ ജീവനും അവശേഷിക്കുന്നില്ല എന്നവൾക്ക് തോന്നി തുടങ്ങിയിരുന്നു. മരണം തന്നിലേക്ക് പതിയെ അടുത്തുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത് അന്തർലീനമായ ആഹ്ലാദത്തോടെ നോക്കിക്കണ്ടു തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു.

വിൻസന്റിനെ ഒന്ന് നോക്കിയിട്ട് ആ യുവതി കൂടാരത്തിലേക്ക് നടന്നു. തന്റെ സമീപത്തെത്തിയപ്പോൾ ശരീരം തളർന്നു തുടങ്ങിയിട്ടും സൗന്ദര്യം ഇനിയും നഷ്ട്ടപ്പെട്ടു കഴിഞ്ഞിട്ടില്ലാത്ത അവളെ വിൻസന്റ് കടന്ന് പിടിച്ച് മുലയിൽ പിടിച്ച് അമർത്തി ഞെരിച്ചു വലിച്ചു. ചുണ്ടിൽ കടിച്ചു വലിച്ചുകൊണ്ട് അവളുടെ നെറ്റിയിലെ വലിയ മുറിവുണങ്ങിയ പാടിൽ ശക്തമായി തലകൊണ്ട് ഇടിച്ചു.

“അമ്മേ…”

അവൾ വേദനകൊണ്ട് പുളഞ്ഞു ഞരങ്ങി.. കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞിട്ടും ഒരക്ഷരം പറയാതെ അവനെ തള്ളിമാറ്റി അവൾ അകത്തേക്ക് നടന്ന് പോയി. തുള്ളിവിറക്കുന്ന ചന്തിയിലേക്ക് ആർത്തിയോടെ നോക്കികൊണ്ട് വിൻസന്റ് പിന്നാലെ ചെന്നു. അവൾ നനഞ്ഞ മുഷിഞ്ഞ ടവ്വൽ കമ്പിയിൽ നിവർത്തിയിട്ട് കട്ടിലിൽ കയറി പഴകി മുഷിഞ്ഞ കിടക്കയിൽ കിടന്ന് കാലുകൾ അകറ്റി വിടർത്തി വച്ചു.